لجبازی


ﺍﺻﻮﻻ ” ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﯼﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ : ﺁﺳﯿﺐ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ، ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﮔﻔﺘﻦ ، ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺸﯿﺪﻥ ، ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﻭ … ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻟﺠﺒﺎﺯ ﭘﺎﯾﯿﻦﺑﻮﺩﻥ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﯽﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ .
7 ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ :
1 - ﻣﺴﺘﻘّﻞ ﺑﺎﺭﺁﻭﺭﺩﻥ ﮐﻮﺩﮎ : ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻠّﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻃﻮﺭﯼ ﺑﺎﮐﻮﺩﮎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘّﻞ ﻭ ﮔﺎﻫﯽﺑﺪﻭﻥ ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘّﻪ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﻣﻨﻔﯽ ﺭﺍ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦﺧﺼﻮﺹ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺗﺬﮐّﺮ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﯼ ﺻﺤﯿﺢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩ .


2- ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺣﺪّ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻪ ﻭﺷﺘﺎﺏ ﺯﺩﮔﯽ ﻧﮑﻨﯿﻢ .ﻣﻌﻤﻮﻻ ” ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﮐﺎﺭ ، ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﻋﺠﻠﻪ ﻭ ﺷﺘﺎﺑﺰﺩﮔﯽ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﻋﺪﻡ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺗﺸﺪﯾﺪ ﺁﻥ ﻫﺎ ، ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭ ﺷﺪ :
ﺍﻟﻒ - ﺣﻤّﺎﻡ ﮐﺮﺩﻥ : ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻃﻔﻮﻟﯿّﺖ ﻋﺪﻡ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺯﻣﺴﺎﯾﻞ ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺷﺎﺩ ﻭ ﻣﻔﺮّﺡ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺣﻤّﺎﻡ ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺩﺭﺩ ﺁﻭﺭ ﻭ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﺷﻌﺮﻫﺎ ﻭ ﻗﺼّﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺷﺴﺘﻦ ﺍﻭ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺿﻤﻨﺎ ” ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﯿﻢ ﺗﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺣﺘّﯽ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻤّﺎﻡ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﺎ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﺎﺯﯼ ﺷﻮﺩ .
ﺏ - ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﺭﻓﺘﻦ: ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﮔﺮﺩﺵ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﻢ ، ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘّﻪ
ﻧﯿﺎﺯ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﯿﺎﺯ ﻣﺎ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﮔﺮﺩﺵ ﺭﺍ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﯾﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﻫﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ . ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﮐﻤﯽ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻋﺚ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﭼﻮﻥ ﺩﺍﯾﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﺬﮐّﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﺎﺵ ، ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ، ﺩﯾﺮ ﺷﺪ ﻭ … ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﯿﻢ ،ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ .
ﺝ - ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ، ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﻭ :… ﮐﻮﺩﮎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡﮐﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻌﻪ ﯼ ﺻﺪﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ .


3- ﺭﺷﻮﻩ ﻧﺪﺍﺩﻥ ﻭ ﺣﺬﻑ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﮐﻮﺩﮎ ﻟﺠﺒﺎﺯ : ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﭼﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﯾﺎ ﺩﺍﺩﮐﺸﯿﺪﻥ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﻭﺍﻟﺪﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﯼ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ‏( ﺭﺷﻮﻩ ‏) ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺪﺭ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺭﺷﻮﻩ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺩﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘّﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﻭ ﻣﺜﺒﺖ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎ ﺭﺷﻮﻩ ﺩﺍﺩﻥ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﺎﻋﺚ ﺭﺷﺪ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻧﯿﮏ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺗﺮﻗِّﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣّﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ .
4- ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ ﻧﺎﺩﯾﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﻟﺠﺒﺎﺯ : ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻬﺘﺮﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺯﻧﺪﻣﺎﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﯿﺪﺍﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ ﻭ ﺑﯽ ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﯾﺎ ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﻭ ﯾﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﻫﻤّﯿّﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

5-ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﯼ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺍﻣﻨﯿّﺖ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ : ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﮔﺮﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﯼ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺑﺤﺚ ﻭ ﻣﺘّﻬﻢ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ، ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺯﺩﻥ ﺍﻣﻨﯿّﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ، ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻭ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺣﻞ ﮐﺮﺩ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮ ﻫﺎ ﻟﺬّﺕ ﺑﺒﺮﻧﺪ .


6- ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ” ﺁﺭﯼ ” ﺍﻣّﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ “ ﺧﯿﺮ : ” ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺍﺯ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺿﺎﯾﺖ ﻭ ﺧﺸﻨﻮﺩﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ . ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﺻﻌﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﯼ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺭﺍﻩ ﺻﺤﯿﺢ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﻫﺪ . ﺩﯾﮕﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﺬﯾﺮﺵ
ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ : ” ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭ ﺑﺎﺵ ، ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﻧﺮﻭ ﻭ … ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﻭ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻧﻪ ﻭ ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﻤﮏ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺎﺷﺪ .


7- ﻋﺪﻡ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ : ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﻋﻤﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﺗﺌﻮﺭﯼ ، ﻣﻮﺛﺮﺗﺮ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺑﭽّﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺩﯾﮕﺮ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﮐﻨﻨﺪ ، ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﺩﺳﺮ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺎ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﭽّﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻭﺍﺿﺢ ﻓﯿﻠﻤﯽ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ ﮐنند ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ .


ﻧﺘﯿﺠﻪ: ﭘﺪﺭﻫﺎ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺍﮐﺜﺮ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﯼ ﻫﺎ ﭼﯿﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﺩ . ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻦ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻭ ﯾﺎ ﮐﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿّﺖ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺭﺍ ﮐﺞ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻭﺍﻟﺪﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﻼﺡ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻣﻦ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺎ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻋﺰِّﺕ ﻧﻔﺲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﺍﻣّﺎ ﺩﺭ ﻟﺠﺒﺎﺯﯼ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺭﻭﺷﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ، ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﺗﺎ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﯾﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺁﺳﯿﺐ ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.

 



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

❗️خود ارضایی دوران کودکی❗️
ادامه مطلب