توجه! توجه! باید ها و نباید های توجه به کودک (قسمت سوم)

توجه! توجه! باید ها و نباید های توجه به کودک (قسمت سوم)

توجه! توجه! باید ها و نباید های توجه به کودک (قسمت اول)

توجه! توجه! باید ها و نباید های توجه به کودک (قسمت دوم)

نبایدهای توجه به کودک

قدم اول: بی اعتنایی به خواسته های زیادی

اگر به اندازه ی کافی برای توجه به کودکتان وقت گذاشته اید، ولی او هنوز از شما توقع توجه دارد، این رفتارش را «نادیده» بگیرید.

فرض کنید که پدر حمید به اندازه کافی به او توجه کرده است و الآن مشغول صحبت با همسر، فرزند دیگر و یا تلفن است. حمید مدام صحبت پدر را قطع می کند و انتظار دارد که پدر فقط به او گوش دهد. پدر باید این حرکت حمید را با خون سردی تمام، نادیده بگیرد و وقتی اصرارها و یا گریه و زاری حمید قطع شد و یا در فرصت مناسب دیگری به او توجه کرده و بگوید «حمیدجان، پسرم! البته که من دوستت دارم، با من حرفی داشتی؟»

درواقع کودک با این رفتار می آموزد که باید صبر کند تا نوبت توجه کردن به او برسد.

قدم دوم: غافل نشدن از دادن امتیاز و پاداش

ببینید که کودک بیشتر چه هنگام به دنبال جلب توجه شماست؛ موقع درست کردن غذا، زمانی که مهمان دارید و یا پیش از خواب، یک سرگرمی برای این زمان در نظر بگیرید و به او بگویید «اگر توانستی این بازی را در این زمان انجام بدهی، امتیاز می گیری».

سپس کودک می تواند با امتیازهایی که کسب کرده مثلاً پنج امتیاز، وقت معینی مثلاً نیم ساعت را از شما بخرد. شما می توانید این زمان را با کودک به بازی کردن، نقاشی کشیدن و... بپردازید. البته دقت کنید که دادن این پاداش نباید زیاد به تأخیر بیفتد؛ زیرا در این صورت حس هم کاری کردن او با شما تضعیف می شود.

قدم سوم: تسلیم نشدن در برابر اصرارهای نا به جا

اگر کودک بداند که شما سرانجام پاسخ مثبت می دهید، دیگر برایش مهم نیست که شما پیش از این ده بار گفته اید «نه!»

او آن قدر گریه می کند، نق می زند، خودش را به زمین می کوید و بداخلاقی می کند تا شما دست آخر تسلیم شوید و او به هدفش برسد. چنین کودکی به تجربه آموخته است که اگر پشتکار داشته باشد و خوب جیغ بزند، در پایان برنده می شود.

تنها راه حل مسأله این است که کودک دریابد که نظر شما تغییر نخواهد کرد و شما با کسی شوخی ندارید. اگر پیش از این «نه»های خود را شکسته اید و از امروز می خواهید بر «نه» خود پافشاری کنید، در ابتدا کار دشواری در پیش رو دارید؛ اما مقاومت کنید و پای «نه»تان بایستید. هم چنین توجه داشته باشید که تنها زمانی به کودک نه بگویید که واقعاً نظرتان منفی باشد؛ در این صورت مجبور نیستید به راحتی نظر خود را زیر پا بگذارید. در ضمن از تشویق کودک در زمانی که به نه شما پاسخ مثبت می دهد، غافل نشوید.

قدم چهارم: پرهیز از «تبعیض در توجه»

تبعیض در توجه به کودکان پیامدهای نامطلوبی دارد؛ مثل ایجاد و تقویت حس تنفر، کینه و حسادت. اگر می خواهید به خاطر امتیازات و کامیابی های یکی از کودکان، توجه بیشتری به او کرده و یا تشویقش کنید، بکوشید تا آن جا که ممکن است، این کار در حضور فرزندان دیگر نباشد. اگر مجبور شدید که کودک را در حضور برادر یا خواهرش تشویق کنید، حتماً از ذکر نقاط مثبتِ برادر یا خواهر او غفلت نورزید تا زمینه ی کینه ورزی و حسادت را از بین ببرید.

والدین محترم می توانند برای مطالعه ی بیشتر در این زمینه به کتاب های زیر مراجعه فرمایند:

            چگونه با کودکم رفتار کنم؟، دکتر گاربر، ترجمه ی شاهین خزعلی و همکاران.

            پنج زبان عشق کودکان، گری چاپمن، راس کمپل، ترجمه ی سیمین موحد.

            فرهنگ تربیت کودکان، الیزابت پنتلی، ترجمه ی بهزاد رحمتی.

 

نویسنده علی صادق سرشت

مرکز مشاوره ماوا، وابسته به موسسه امام خمینی

 



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

مشکل خوردن بیش از حد تنقلات غیر ضروری
ادامه مطلب