مانع فرهنگی بر سر راه فرزندآوری + فیلم

مانع فرهنگی بر سر راه فرزندآوری + فیلم

بسم الله الرحمن الرحیم

متاسفانه جامعه ی امروز ایران دچار عرف های غیر منطقی شده است که یکی از عوامل بی رغبتی مادران این سرزمین برای فرزندآوری است.

    مثلا توقع این که بچه ها همیشه زیبا و شیک لباس بپوشند درحالی که استرس و اصرار بر این قضیه مانع رشد و تحرک کودکان است.

توقع این که بچه مثل بزرگتر ها غذا بخورد و اصلا دور و برش غذایی نریزد، موقع غذا خوردن حتما بنشیند و اصلا به هیچ غذایی دست نزند. (این رفتار ها هر چند در مهمانی به کنترل و هدایت نیاز دارد ولی این کنترل باید یک کمک پر از مهر باشد و از سوی تمام افراد صورت گیرد نه تنها مادر. متاسفانه گاهی  در مهمانی ها، تنها کسی که گرسنه از سفره بلند می شود، مادران با فرزند کوچک اند و کسی اصلا متوجه نمی شود! )

 مردم جامعه در نگهداری کودکان به یکدیگر کمتر کمک می کنند. مادر همیشه این استرس را دارد که بعد از تولد فرزند نه می تواند ورزش کند، نه بازار برود، نه کتابخانه و نه حتی ساعتی برای انس و خلوت دو نفره با همسرش پیدا کند.

آن چنان خانه های کوچکمان را با  دکور های بی کاربرد کوچک تر کرده ایم که بیشتر به موزه شباهت دارد تا جایی برای سکونت و آرامش. و کمبود حوصله مان را به کوچکی خانه هامان ضمیمه کردیم تا دیگر مهمانی برگزار نکنیم. و اگر برگزار کردیم، توقع داریم بچه ها در همه امور درست عمل کنند و بچگی نکنند. وفشار تمامِ بزرگانه عمل نکردن ها را بر مادرانی می گذاریم که با اعمال همه تلاش و همتشان به ناتوانی در تربیت متهم اند.

اگر یک عزم ملی برای اصلاح عرف های کم فهمانه موجود نکنیم آیا می توان در جهت اصلاح وضعیت جمعیت قدمی برداشت؟!

دکتر مریم اردبیلی (مادر 5 فرزند، پزشک و استاد دانشگاه): «در جامعه ی ما وقتی مادر با دو یا سه فرزندش به یک محیط عمومی می رود؛ نظیر پارک، سینما، مطب دکتر، رستوران، هواپیما، اتوبوس و هر جا می رود،  تحت فشار است. برای رسیدن به جامعه ی آرمانی همه ی ما اگر می بینیم فرزندی شیطنتی کرده، بستنی اش روی لباسش ریخته، لبخند بزنیم. همه ی ما باید دست یاری دراز کنیم. به همسایه، دوست، فامیلمون بگیم اگر می خواهی ورزش کنی یا یک ساعت با همسرت قدم بزنی، من هستم آن یک ساعت بچه تو را نگه می دارم. فضای دکوراسیونی که وقتی مادر با فرزندش وارد میشه از اول تا آخرش عذاب می کشه بریزیم دور. بدونیم داریم چه چیزی رو فدای چه چیزی میکنیم؟ از عموم مردم می خواهم بینیم چه چیزی هست در منزل ما که دوستدار کودک نیست. آن را حذف کنیم. حداقل برای زمانی که کودکی خونه ی ما می آید فضای دکور را تعدیل کنیم. به مادری که مهمان ما هست در استرس هست بگیم طوری نیست اصلا مهم نیست. همان طور که قدیم این فضا بود به راحتی میگفتند بچه است یه شیطنتی کرده... مسئله ای نیست. نه این که فشار بر مادر بیارند که دوست داره بچش آنجا خرد نشه اعتماد به نفسش آسیب نبینه خودش رو مجبوره مثل یک سدی بین نگاه های غضب آلود  بقیه نسبت به بچش قرار بده تا فرزندش خرد نشه. مادران واقعا دارند لطمه می بینند.»

 

 



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

اثرات تنبیه بدنی
ادامه مطلب