پرخاشگری، جیغ و داد و کتک کاری کودک

پرخاشگری، جیغ و داد و کتک کاری کودک

👈کودک از 1.5 سال وارد دوران استقلال طلبی می شود و در 3سالگی به اوج این دوران می رسد. از نظر والدین این استقلال طلبی کودک لجبازی یا زورگویی یا خودسری تعبیر میشود که غلط و اشتباه است. والدین نباید، استعدادها و هیجانات کودک خود را با محدود کردن سرکوب کنند. بهترین تکنیک در برخورد با کودکان زیر سه سال، پرت کردن حواس ایشان است.

👈از عوامل ایجاد پرخاشگری در کودکان، می تواند یادگیری از محیط، خصوصا والدین و همین طور رسانه ها باشد. از دیگر عوامل مهم پرخاشگری، برآورده نشدن نیازهای به حق کودک است. عامل دیگر اضطراب است. عامل دیگر کمبود توجه است. عوامل دیگری نیز وجود دارد.

👈 روابط در خانواده باید بر اساس آرامش و مهربانی تنظیم شود و از جار و جنجال، نزاع و دعوا باید خودداری کرد. تا محیط منزل فضایی دلپذیر و آرام بخش داشته باشد. روح کودک در چنین فضایی سالم و آرام رشد می کند. یادمان باشد فرزندان ما آنچه ما می خواهیم نمی شوند بلکه آن چه که واقعا هستیم، می شوند. پس به هیچ عنوان او را کتک نزنید. والدین الگوی فراگیری هر رفتاری برای کودک اند. کودک باید توانایی کنترل خشم را در والدین خود ببیند تا بتواند خود نیز این رفتار خود کنترلی را از خود نشان دهد. تنبیه و دعواهای شدید رفتار غلط را تثبیت می کند.

👈باید قبل از داد زدن فرزندتان به او توجه کنید و پیش از عصبانی شدن نیازهایش را  بر آورده کنید. اما اگر کودک داد زد، به داد زدنش توجه نکنید و کار خودتان را انجام بدید. هر چه کودک داد زد توجه نکنید تا آرام شود و روشش را عوض کند و به آرامی خواسته اش را بیان کند. وقتی کودک به آرامی خواسته اش را گفت با  مهربانی نیازش را برطرف کنید. و اصلا رفتار پرخاشگرانه اش را به او یادآوری نکنید.

👈از امر و نهی مدام و مکرر پرهیز کنید و روی تحسین و تشویق مناسب و به جا تمرکز کنید. موقعیت بروز هیجانات و شکوفایی استعداد ها را برای فرزندانتان فراهم کنید. وقتی کودک از خود درک خوبی پیدا کند کمتر رفتار های بد از خود بروز می کند.

👈کارهای خوبش را تشویق کنید و کارهای بدش را نادیده بگیرید. این خیلی نکته ی مهمی است که کارهای خوب کم او را ببینید تا تقویت شود و کارهای بد او را مدام بیان نکنید.

اگر از خوبی های بچه ها تعریف کنید، و از بدی هایشان چشم بپوشید، به طور حیرت انگیزی مشاهده می کنید که خوبی هایشان زیاد، و رفتارهای ناشایست ایشان، کم می شود...

با زبان نرم می شود کارهایی را کرد، که با انواع خشونتها و تندی ها نمی شود.

فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى (ﭘﺲ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻧﺮم ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ، ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻮﺷﻴﺎﺭ ﺷﻮﺩﻭ [ ﺁﻳﻴﻦ ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ] ﻳﺎ ﺑﺘﺮﺳﺪ [ ﻭ ﺍﺯ ﺳﺮﻛﺸﻰ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﺴﺘﺪ . ] (سوره طه، آیه 44)  )

👈روابط با همسالان را در قالب بازی، قصه و نمایش عروسکی به کودک یاد دهید. و روزانه 2-3 ساعت کودک را در گروه های کوچک همسالان قرار دهید تا در بازی تمرین کند و ارتباط با دیگران را خوب یاد بگیرد.

👈خوب است والدین از سن یک و نیم سالگی برای کودک گروه همسالان تدارک ببینند و کودک هر هفته سه روز، دست کم دو تا سه ساعت با گروه همسالان فقط بازی کنند. البته تا قبل از سه سالگی کودکان با هم بازی نمی کنند و تنها در کنار هم بازی می کنند و نیازمند حضور بزرگ تر ها برای ساماندهی روابطشان دارند.

مثلا در صورت عدم توافق و دعوا در بین کودکان، خوب است با خوش رویی بدون تعیین مقصر بازی جدیدی به راه انداخت و فضا را عوض کرد. بچه ها بسیار بی کینه اند و زود فراموش می کنند. البته اگر کودکی اختلالات رفتاری شدیدی دارد نباید او را برای بازی با فرزندمان بر گزینیم. ولی باید توجه کرد که اکثر رفتارهای بچه ها عادی است و این ماییم که با توجه به محدودیت های ذهنی خودمان برچسب های ناصحیح به کودکان می زنیم.

👈گاهی عامل پرخاشگری، توجه طلبی کودک است. کمبود توجه مثبت دارد و چون تامین نمی شود به توجه منفی روی می آورد. یعنی والدین را عصبانی میکند تا با دعوا و تنبیه هم که شده به او توجه کنند. با افزایش محبت و اصلاح روابط بین والدین و فرزندان بسیاری از اختلالات رفتاری خود به خود اصلاح می شوند.

👈مهم است که رفتار پدر و مادر با ثبات باشد. یعنی در عین حال که نیازهای کودک را در نظر می گیرند و در غالب موارد تا جایی که امکان دارد با کودک مخالفت نمی کنند، اگر قانونی وضع کردند روی آن بایستند و اصلا و ابدا کوتاه نیایند. این چنین نباشد که یک روز که حال پدر و مادر خوب است نسبت به هیچ کار کودک واکنش نشان ندهند و روز دیگر که خسته یا عصبی اند، نسبت به امور ناچیز برخورد تند نشان دهند.

👈نگران حرف مردم نباشید. مردم هیج گاه از شما راضی نخواهند شد. پس آبروی خود را به رفتارهای از سرخردی سن فرزندتان گره نزنید.

در آخر توجه کنید که بسیاری از رفتار های کودکان مقطعی است و ارائه الگویی صحیح در کنار بی توجهی به رفتارهای نادرست، کمکی شایان در اصلاح رفتار کودکان می کند.



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

دروغگویی کودک
ادامه مطلب