مراقبت و عبادت ویژه قبل از فرزندآوری

مراقبت و عبادت ویژه قبل از فرزندآوری

یکی از گام های قبل از اقدام برای بچه دار شدن، مراقبت و عبادت ویژه است؛ یعنی اکنون که من کسب و کارم را حلال کرده ام، برای مثال خمس درآمدم را میپردازم و درآمدم پاک است و مراقبتم زیاد شده است، آیا بچه دار شوم؟ خیر، صبر کنید. پیامبر عزیزمان چهل روز از خدیجه فاصله گرفتند و در خلوت خود مشغول عبادتی بودند. بعد از چهل روز غذایی از بهشت تناول فرمودند بعد برای بچه دار شدن اقدام کردند. قبل از اقدام یک مدت کوتاه (شاید من و امثال من آدم های چهل روز مراقبت نباشیم) اما حداقل یک مدت محدودی مراقبت داشته باشید. برای مثال خود عمل روزه گرفتن، موضوعیت دارد؛ چند روزی آدم مراقب چشمش، مراقب زبانش، مراقب حرف زدن هایش باشد؛ چند روزی آدم به نمازهایش توجه ویژه تر داشته باشد، کمی اهل استغفار باشد، کمی روی خودش کار کند. حالا که کمی احساس کردم یک جلایی در دل و وجودم هست، برای بچه دار شدن می توان اقدام کرد. این کار، مراقب و عبادت ویژه قبل از اقدام برای بچه دار شدن است.

در مسئله بچه دار شدن هم چهار نکته است که این نکات را بیشتر از بقیه در منابع دینی مان نگاه می کنیم. فرق دین و روانشناسی در این است که روانشناسی می گوید: وراثت، محیط، تربیت؛ و دین می گوید وراثت، تغذیه، محیط، تربیت؛ یعنی در سه مورد اتفاق نظر دارند. یعنی دین یک تغذیه ای را قائل است که متأسفانه روانشناسی قائل نیست و اصلاً  در مورد آن چیزی نمی داند. ظاهر غذا پاکیزه است ولی چون از درآمد مشکوکی حاصل شده است، مشکلاتی ایجاد می کند. برای مثال هنگام فروش جنسم،دروغ گفته ام، ظاهر غذا خوب است خودم می خورم، همسرم می خورد ولی تاثر بد خود را بر روی بچه دارد، چون طبع بچه، روحیه بچه، گرایش بچه به خوبی هاست. محیط، دوستان، تربیت بر روی تربیت فرزند تاثیر دارد؛ اکنون چرا یک بچه ای سخت برای نماز بلند می شود یک بچه ای راحت بلند می شود. این مسئله دیگر به تغذیه مرتبط است. چرا یک بچه میل به دوستی با دوستان بد برایش بیشتر است؟ این مسئله به تغذیه ربط دارد.

در مورد آن چهار نکته ای که در خود اقدام برای تولد فرزند مهم است، آنکه بیشتر از همه مطرح است، با وضو بودن، نام خدا بر زبان آوردن، استغفار و دعاکردن است. این مسئه خیلی مهم است. اساس کار درست باشد، بچه خوب می شود. مسئله این است که کار از اساس مشکل دارد. پایه ریزی کار، آگاهانه، دقیق، حساب شده و با تأمل و با دانش نیست. همین طوری می گوییم بچه دار شویم، عشق است. برای مثال این که زمانش کی باشد، مهم است. این مسائل هرکدام یک کتاب دارد، برای مثال کتاب ریحانه ی بهشتی کتاب واقعا خوبی است. جزئیاتی را براساس آموزه های دینی مان که خیلی خیلی مؤثر است، مطرح کرده است. از جمله زمان اقدام کردن را توضیح داده است، چه زمان هایی خوب است؟ بعضی چیزها از عقل مان خارج است قرار هم نیست همه چیز را با عقلمان بفهمیم مگر شما حکمت تیمم را می دانید که چرا خاک به صورتمان می مالیم. ما خیلی چیزها را نمی دانیم، حکمت اینکه نمازصبح دو رکعت است چرا سه رکعت نیست را نمی دانیم. در واقع یک چیزهایی هست که اگر چه من حکمتش را نمی دانم ولی در عالم بالا معنا دارد، اثر دارد؛ برای مثال گفته باشند اول ماه، وسط ماه، آخر ماه اقدام برای بچه دار شدن غلط است. اینکه این مسئله چه حکمت و چه فلسفه ای دارد را نمی دانیم. کتاب های زیادی هست که زمان ها و شرایطی را برای بچه دار شدن گفته اند. هرچه این مسائل را براساس توان و حوصله مان، بیشتر رعایت کنیم، اساس کار بهتر می شود.



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

مراقبت های دوران بارداری، دوران میزبانی مادر1
ادامه مطلب