نوجوانی و دوستان

نوجوانی و دوستان

1- نوجوان و همسالان

 

از نظر روان‌شناسی، گرایش نوجوان به همسالان و دوستان طبیعی است. نوجوان علاقه دارد وقت بیشتری را با دوستانش صرف کند، اما این علاقه، گاهی مشکلاتی را به وجود می‌آورد. بعضی از نوجوانان، ضمن آنکه به گروه همسالان گرایش می‌یابند، روابط خود را با خانواده نیز به خوبی ادامه می‌دهند. اما عده‌ای دیگر از آنها، به نسبت نزدیکی و ارتباط با همسالان و دوستان خود، از خانواده فاصله می‌گیرند. چنین وضعیتی برای مراحل بعدی زندگی آنها، مشکلاتی به وجود می‌آورد. البته نوجوان برای این رفتار خود دلایلی می‌آورد، اما وقتی بزرگ‌تر شد. متوجه می‌شود که دلایل او چندان هم منطقی نبوده است.

 

بعضی از نوجوانان هم در نشان دادن میل خود به استقلال، زیاده روی می‌کنند. نوجوانی که می‌خواهد خانوده در هیچ کدام از کارهایش دخالت نکنند و کاملاً آزاد باشد، به تدریج محبت پدر و مادر و حمایت آنها را از دست می‌دهد و علاوه بر مشکلات اجتماعی، از نظر روحی نیز آسیب خواهد دید

2- نوجوان و استقلال

نوجوان و خانواده

 

نوجوان سعی می‌کند نشان دهد که بزرگ شده است و شخصیت مستقلی دارد، اما درک این موضوع، برای او و والدین، یکسان نیست.

 

بعضی از پدرها و مادرها کمتر به این نکته توجه می‌کنند که فرزند نوجوانشان دیگر کودک نیست. به همین دلیل، شرایط لازم را برای کسب اعتماد به نفس و استقلال او فراهم نمی‌کنند. والدین باید توجه کنند که نادیده گرفتن نیاز نوجوان به استقلال، ممکن است باعث شود که فرزندشان از آنها فاصله بگیرد.

 

از طرف دیگر، بعضی از نوجوانان هم در نشان دادن میل خود به استقلال، زیاده روی می‌کنند. نوجوانی که می‌خواهد خانواده در هیچ کدام از کارهایش دخالت نکنند و کاملاً آزاد باشد، به تدریج محبت پدر و مادر و حمایت آنها را از دست می‌دهد و علاوه بر مشکلات اجتماعی، از نظر روحی نیز آسیب خواهد دید.

 

 

دوستی با دوستان فرزندتان

 

شما هم روزی برای اینکه روزهایتان را با دوستان تان سپری کنید به هزار ترفند دست زده اید. اما امروز در برابر، روابط فرزندتان با دوستانش سخت گیری می کنید. اگر می خواهید مالک فرزند خود باشید و او را از آسیب های احتمالی حفظ کنید با دوستان فرزندتان دوست باشید.

 

پدر و پسر

 

بسیاری معتقدند که ارزشهای پدر و مادر و فرزندان به ناچار با هم در تضاد هستند و اتکای نوجوان به همسالان و همنوایی با آنان سبب می شود که نفوذ پدر و مادر در دوران نوجوانی به ناچار کم شود. البته چنین چیزی در مورد اکثریت نوجوانان وجود ندارد. اول اینکه بین ارزشهای والدین و فرزندان نقاط مشترکی وجود دارد. نه ارزشهای والدین و نه ارزشهای همسالان تصمیم گیری ها و رفتارهای نوجوان را صددرصد تحت نفوذ قرار نمی دهد. اینکه نوجوان تا چه اندازه عقیده همسال یا والدین را در نظر بگیرد تا حدود زیادی بستگی دارد به ارزیابی نوجوان از ارزش نسبی آن در موقعیت خاص دارد.

 

برای مثال نفوذ همسالان معمولا در زمینه هایی مثل موسیقی و سرگرمی ها و مدل لباس و طرز حرف زدن، طرز رفتار با همسال همجنس و جنس مخالف و از این قبیل غالب است در حالی که والدین معمولا در زمینه هایی مانند ارزشهای اجتماعی و اخلاقی و درک جهان بزرگسالان و نوجوانان نفوذ بیشتری دارند.

 

همنوایی در دوران بلوغ

مطالعات نشان داده است که به طور متوسط همنوایی با والدین در دوران پیش از بلوغ و اوایل نوجوانی کاهش می یابد و همنوایی با همسالان افزایش می یابد. تا اواسط و اواخر این دوران، نوجوان به خودمختاری نمی رسد و از همان موقع است که همنوایی با همسالان و والدین در بسیاری از جوانان کاهش می یابد.این پدیده در رفتار ضد اجتماعی بسیار نمایان است.

سرانجام اینکه نیاز به همنوایی با والدین یا همسالان از نوجوانی به نوجوان دیگر ممکن است بسیار تفاوت داشته باشد. یعنی نوجوانانی که اعتماد به نفس دارند و روش تربیتی شان آزادمنشانه بوده است، می توانند از دیدگاه و تجارب والدین و همسالان بهره گیرند، بی آنکه به شدت به یکی وابسته باشند یا به خاطر تفاوت بین این دو احساس ناراحتی کنند. نوجوانی که اعتماد به نفس دارد و اصلا نگران کسب محبوبیت نزد همسالانش نیست و بسیار فردیت یافته است، معمولا متوجه می شود که همسالانش در اطراف او می پلکند و به او تکیه می کنند.

 

فشار گروه همسالان

البته فشار گروه همسالان بخشی از زندگی هر نوجوانی است. برای برخی از نوجوانان فشار گروه همسالان می تواند یکی از دشوارترین مراحل رشد باشد. بهترین راه کمک به یک نوجوان که مواجه با این مشکل است این است که به او بیاموزیم چطور نسبت به آنچه که هست دلگرم باشد و به آنها در کسب خودآگاهی کمک کنیم.

وقتی که اوبه سختی کار می کند و برای یک هدف مشخص به همکاری با دیگران روی می آورد در هنگام مناسب از او تعریف کنید اما در ستایش او زیاده روی نکنید

 

راهکارهای زیر را امتحان کنید

 برخی از اقدامات میسر در این راستا که به والدین توصیه می شود، عبارتند از:

- هر چه می توانید زمانهای کیفی بیشتری را با فرزندتان سپری کنید. تلاش کنید به علاقمندی های او وارد شوید. حتی اگر آنها مورد علاقه شما نیستند در فعالیتهای ورزشی، فوق برنامه های مدرسه و بازی های شان کنار او باشید. به این طریق او متوجه می شود دوستش دارید و مراقبش هستید.

 

- مهارتهای ارتباطی خود را تمرین کنید. با نشان دادن اینکه به او گوش می دهید فرصت صحبت کردن با خودتان را به او بدهید. او نیاز دارد که شما به عنوان یک پدر یا مادر با ذهنی باز در کنار وی باشید و او را درک کنید؛ هرچند که همه چیز را با شما در میان نمی گذارد.

 

- به او احترام بگذارید. وادارش کنید که به عواقب تصمیماتش فکر کند. این کار او را در کسب توانایی" حل مساله" کمک می کند و این توانایی یکی از بهترین ویژگی های اعتماد به نفس است.

 

- خودآگاهی را در او ترغیب کرده و بالا ببرید. برانگیختن خودآگاهی کسب اعتماد به نفس در خصوص انجام عقایدش را افزایش می دهد. وقتی او را به حرف زدن در مورد احساساتش تشویق می کنید، اعتماد به نفس بیشتری در او رشد می کند و به این طریق شرایط او جهت دفع کردن فشار گروه همسالان بهبود چشم گیری می یابد.

 

- در زندگی نوجوان تان حد و مرز تعیین کنید. نظم و ترتیب مثبت و وضع محدودیتها به بچه ها احساس امنیت می دهد. قوانین تان را واضح و متناسب کنید. تلاش کنید با تمرکزبر بخش های عمده موضوعات، قوانین تان را به حداقل برسانید و مرتبا با بزرگتر شدن فرزندان آنها را بازبینی کنید و درباره اثرات آنها به بحث بپردازید.

 

- پاسخگویی را در او القا کنید. اینکه اجازه دهید از اشتباهات شان درس بگیرند و مسئولیت تمام کارشان را بپذیرند بسیار مهم است. اگر او به دردسر بیفتد نتیجه طبیعی عواقب کارش را متوجه می شود.

- اگر متوجه شدید با موضوعی دست به گریبان شده است مشوق او باشید،تااعتماد به نفس در او تقویت شود

 

رفقای ناباب

یکی از نگرانی‌‌‌های عمده والدین ترس آنها از نوع دوستانی است که نوجوان انتخاب می‌‌کند. نوجوانان بیش از آنکه با خانواده ارتباط داشته باشند و با آنها وقت بگذرانند به سمت دوستانشان گرایش دارند. پس در درجه اول خیلی مهم است که والدین نظارت کافی بر فعالیت‌ها و دوستان فرزندشان داشته باشند تا او به اشتباه با فردی نامناسب ارتباط پیدا نکند اما اگر چنین اتفاقی افتاد به هم زدن این دوستی کار بسیار مشکلی است.

 

راه‌حل: در صورتی که متوجه شدید نوجوانتان با فردی نامناسب دوست شده است به این توصیه‌ها عمل کنید: خواستار قطع ارتباط نشوید: مطمئن باشید در این برهه زمانی رابطه فرزندتان با دوستش بسیار قوی‌تر از رابطه شما با اوست. هیچ فایده‌ای ندارد اگر به فرزندتان بگویید با فلان دوستت حرف نزن یا با او بیرون نرو. البته این موضوع کاملا منطقی و درست است که به او بگویید از نوع رفتار یا لباس پوشیدن دوستش خوشتان نمی‌آید اما آغازکننده جنگ برای قطع ارتباط نباشید! باید هوشمندانه رفتار کنید.

 

تقاضای کمک کنید: با یک بزرگ‌تر یا دوست نوجوانی که روی فرزندتان تاثیر می‌گذارد صحبت کنید تا با فرزند شما همراه شود و او را به راه درست راهنمایی کند و خواستار قطع ارتباط او با فرد نامناسب شود. نوجوان شما به این فرد اعتماد خواهد کرد و رازهایش را با او در میان می‌گذارد. مراقب باشید و سعی نکنید از تمام مسایل خصوصی او سردر بیاورید. کلیات را بدانید اما دنبال جزییات نباشید زیرا کنجکاوی بیش از حد، باعث خراب شدن رابطه نوجوان با فرد مورد اعتماد خواهد شد.دوستان او را بشناسید: سعی کنید با تمام دوستان نوجوانتان آشنا شوید و به مرور آنها را بشناسید. تمام آنهایی که در نگاه اول بد به نظر می‌رسند واقعا آنقدرها هم مشکل‌ساز نیستند. در موقعیت‌های خاص مثل جشن‌ تولد یا جشن پایان سال تحصیلی از فرزندتان بخواهید چند نفر از دوستانش را دعوت کند تا دور هم خوش بگذرانید. بعد از مراسم به او بگویید که از دیدن دوستانش خوشحال شدید و دوست دارید باز هم آنها را ببینید. به این ترتیب می‌توانید روابط فرزندتان را تا حدی زیر نظر داشته باشید!

 

به‌طور خلاصه نکته‌ای که در مورد دوستان نوجوان باید مورد توجه قرار دهید این است که نوجوان خودش دوستانش را انتخاب می‌کند و والدین هیچ تاثیری در این انتخاب ندارند. آنها می‌توانند به طور غیرمستقیم بر انتخاب‌های فرزند خود اثر بگذارند پس باید بسیار هوشمند باشند.



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

خانواده آسمانی2
ادامه مطلب