جدا خوابی

جدا  خوابی

1-کودکی 4 ساله دارم که اصرار دارد پیش ما(پدر و مادر) بخوابد و هرگز در اتاق خودش و روی تختش نمیخوابد، چه کار کنم؟

 

الف) اولاً به او فشار نیاورید و سعی نکنید که هرچه سریعتر او متقاعد شود و عادت کند در اتاق خودش بخوابد، ما این کار را با حوصله و باتدریج انجام می دهیم.

ب)به کودکان دیگر کاری نداشته باشید و آنها را با فرزند خود مقایسه نکنید. مثلاً با خود مقایسه نکنید. با خود نگویید بچۀ همسایه ازدوسالگی، جدا و در تخت خودش میخوابد، هر کس شرایط خودش را دارد.

ج)او را شبها روی تخت خودش بگذارید و کنارش بنشینید و یا دراز بکشید، اگر می خواهید دستش را بگیرید و یا بگذارید دست شما را بگیرد وقتی احساس کردید خوابیده به آرامی بلند شوید، اگر نیمه شب بلند شد و پیش شما آمد، او را در آغوش بگیرید، ببوسید و با محبت به سوی تختش ببرید و باز بخوابانید. اگر تا صبح چند بار هم آمد، همین کار را بکنید.

د)از اتاقش برای تنبیه او استفاده نکنید. مثلاً برای تنبیه کردن به او نگویید: برو توی اتاقت و همچنین او را در اتاقش زندانی نکنید. بلکه برای کارهای شاد و مفرحی در اتاقش انجام دهید که اتاقش برایش خاطره انگیر باشد.

 

 

2-دختر بچه 10 ساله ای دارم که شب ها در اتاق خود نمی خوابد خودش می گوید می ترسد و فکر های بدی می کند وتنها دلیل آن را ترس خود می داند.
راه حل ان چیست؟
به اتاق خودش بسیار حساس است وباید همیشه تمیز باشد و اگر ما در اتاقش چیزی بریزیم عصبانی میشه ولی به محیط بیرون از اتاقش بی تفاوت است وسایل که به آنها فعلا احتیاجی ندارد را در کمد دیگران جا میدهد و اصلا به مرتب بودن جاهای دیگر اهمیت نمی دهد.
باید چه کرد؟

 

با سلام برای جداسازی اطاق فرزندتان باید چند نکته را رعایت کنید.
اولاً نگاه تان به دیگران نباشد که مثلاً چون بچه ی همسایه از دو سالگی جدا می خوابد پس ما هم باید با فرزندمان چنین کنیم. دوم اینکه سعی کنید نسبت به اتاقش احساس خوبی داشته باشد. مثلاً اگر می خواهید بازی کنید اینکار را در اتاق او انجام دهید. اگر می خواهید جشن کوچکی بگیرید این را در اتاقش انجام دهید و در نقطه ی مقابل هرگز از اتاقش به عنوان موقعیت تنبیه استفاده نکنید. مثلاً وقتی کار بدی می کند نگویید: برو توی اتاقت
سوم اینکه یا کار را شروع نکنید، یا پای آن محکم بایستید. یعنی اگر تصمیم گرفتید از امشب او را جدا بخوابانید هرگز نباید در صورت گریه و اصرار و یا ترحم خودتان یک شب را تخفیف دهید و بگویید امشب را استثنائاً در اتاق ما بخواب. این کار غلط است
چهارم اینکه جلوتر آماده اش کنید و مثلاً بگویید از 5 شب دیگر قرار است در اتاق خودت بخوابی.
پنجم اینکه او را در اتاقش بخوابانید. اگر اصرار دارد که شما کنارش باشید و یا دستش را بگیرید یا چراغ کوچکی را روشن بگذارید هیچ اشکالی ندارد. این کارها را انجام دهید و وقتی خوابش برد از کنارش بلند شوید
ششم اینکه اگر نیمه شب بیدار شد و پیش شما آمد او را در آغوش بکشید و با محبت دوباره به اتاق خودش ببرید، کنارش باشید، وقتی خوابش برد دوباره بلند شوید و اگر از شب تا صبح چندبار این اتفاق افتاد هر بار باید چنین کنید
هفتم اینکه باز هم تـأکید می کنم بدون استثناء هر شب باید در اتاق خودش بخوابد. حتی اگر اصرار فراوان داشت مقاومت کنید. لزومی ندارد که او را با دعوا به اتاقش ببرید. قاطعیت داشته باشید اما لحن ملایم،آرام و مهربانانه ای داشته باشید.
هشتم اینکه از بعد از دوران شیرخوارگی به بعد، هر وقت که مادر آمادگی داشته باشد می توان بچه را جدا کرد.

واما برای حساسیتی که روی تمیزی اطاقش دارد ، حتما قبلا اورا برای این تمیزی و مرتب بودن تشویق کرده اید، و او ازاین کارش پاداش گرفته است ، حالا بایستی مدتی او را به خاطر این رها کردن و سخت نگرفتن تشویق کنید.

 

3- سلام استاد
2ماه است که اتاق خواب پسر 13 ماهه ام را جدا کرده ام.همسرم در حال شرکت در کلاس تربیت فرزند شماست.فرمودید بهترین سن جدا کردن اتاق کودک 2سالگی ست. خواب همسرم سبک است و 11ماه کنار ما نخوابید ومن ازنظر روحی خیلی اذیت شدم.به همین دلیل من زودتر اتاق بچه رو جدا کردم.درطی شب ب محض کوچکترین صدا میرم پیش بچه و اغلب صبح ها وقتی چشمش را باز میکند مرا کنار خودش میبیند .چه دستوری میفرمایید؟پسرم بدون من هیچ جا نمیماند برای این چه کنم؟

 

باسلام شما نباید از این سن نوزاد را از خودتان جدا می کردید.
وفعلاً او را تاپایان شیرخوارگی در کنار خودتان بخوابانید و بعد از آن نسبت به جداسازی اش اقدام کنید.

برگرفته از سایت استاد حورایی  http://www.hooraei.com/



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

والدین مهر و محبت محور چگونه از بازی بهره می برند؟(قسمت دوم)
ادامه مطلب