چرا و چه زمانی بچه دار شویم؟

چرا و چه زمانی بچه دار شویم؟

دربحث بچه دار شدن باید به بالا رفتن سن ازدواج توجه کرد. الان سن ازدواج در کشور ما به حد بحران رسیده است. طبق آمار، الان متوسط سن ازدواج پسرهاسال و دختر 5/23 است. پدرهای ما ،در سن هجده سالگی عقد می کردند و بعد از سربازی عروسی می کردند. و مادرهای ما در سن پانزده سالگی ازدواج می کردند و دارای فرزند می شدند. الان آقا پسرها در سن 12 سالگی به بلوغ می رسند، در سن 28 سالگی ازدواج می کنند و در سن 35 سالگی صاحب فرزند می شوند. وقتی بچه ی این آقا به سن هفت سالگی می رسد، پدر به سن چهل سالگی می رسد و وقتی فرزند دوم بدنیا می آید( باتوجه به اختلاف سنی) آقا به سن پنجاه سالگی می رسد که دیگر حوصله ی تربیت و سرو کله زدن با بچه را ندارد. و مجبور است که فرزندش را با رسانه و بازی های کامپیوتری آرام نگه دارد. 

ما در دوران عقد و ابتدای تشکیل زندگی مشترک ،به یک شناخت نسبی از یکدیگر می رسیم. زمان طلب کردن بچه از خدا وقتی است که دو طرف به یک اطمینان نسبی در زندگی شان رسیده باشند. گاهی وقتی دو نفر ازدواج می کنند هنوز تردید دارند که این زندگی را ادامه بدهند یا جدا بشوند. یعنی به یک اطمینان نسبی نرسیده اند و اختلافات آنقدر زیاد است که فکر طلاق در سر آنهاست. این موقع زمان خوبی برای بچه دار شدن نیست اگر چه بعضی ها می گویند که اگر بچه دار بشوید، خوب می شوید. 

پس هر زمان که در زندگی به اطمینان رسیدیم آن زمان بهترین زمان برای فرزند دار شدن است. اگر کسی هنوز در مورد اصل زندگی به نتیجه نرسیده و در ذهنش به طلاق فکر می کند، مشاوره کند و اختلاف زندگی را حل کند. زیرا کِش دادن این زندگی ضربه به خود و فرزندی است که در آینده بدنیا می آید.

 

سوال - بعضی می گویند که مگر ما برای پدر و مادرمان چه کرده ایم که حالا خودمان بچه دار شویم؟ 

پاسخ- وقتی شما گیاهی را در آپارتمان پرورش می دهید و از آن نگهداری می کنید، نه از سایه ی آن استفاده می کنید و نه از گل آن ولی همین که شما نتیجه ی کارتان را می بیند ،انگیزه ی بیشتری برای نگهداری از گیاه پیدا می کنید. آیا مفید بودن فرزند به این است که برای ما خرید انجام دهد یا جیب ما را پُر کند یا برای ما خانه و ماشین بخرد؟ خیر،یک موجودی را که خلیفه خدا روی زمین و برترین موجود بعد از خداست، به زمین می آید و واسطه ی به وجود آمدنش هم ما هستیم و بزرگ کردن هم بدست ماست. آیا حسی از این بالاتر وجود دارد؟ بزرگترین خیری که شما به من می رسانید این نیست که مرا سوار ماشین تان کنید یا جیب مرا پُر کنید، بلکه این است که حس مفید بودن و استفاده ی مفید از زندگی را به من منتقل کنید. حتی اگر سختی به من برسد که باعث شود حس مفید بودن به من دست بدهد، این سختی خدمتی است که شما به من کرده اید. پس باید نگاه مان را به بچه عوض کنیم.

 

سوال - بعضی می گویند که مسئولیت پدر و مادری یک مسئولیت بسیار بزرگی است. و تربیت بچه کار سختی است. زیرا شما می خواهید یک انسان را وارد دنیا کنید در حالیکه از آینده آن مطمئن نیستید. پس چرا باید فررند دار شویم؟

پاسخ تربیت فرزند کار سخت و آسانی است. سخت است از این نظر که اگر شما وقت، حوصله و آگاهی را خرج بچه نکنید، نمی توانید فرزند خوبی تربیت کنید. اگر ما وقت و حوصله برای تربیت فرزند نگذاریم و دنبال آگاهی برای تربیت فرزند نرویم، تربیت فرزند سخت است. اما اگر این سه تا چیز را خرج کنیم تربیت فرزند راحت است. کسی که در مورد بچه این طور صحبت می کند ، صورت مسئله را پاک می کند. اگر شما نمی خواهید وقت و حوصله تان را صرف بچه کنید، می خواهید وقت تان را صرف چه چیز کنید؟ اگر شما نمی خواهید آگاهی تان را برای تربیت فرزند بگذارید، می خواهید آگاهی تان را برای چه چیزی صرف کنید؟ چه چیزی ارزشش بیشتر از بچه است؟ ما می خواهیم چند روزی در دنیا زندگی کنیم ،پس باید بهترین کار را انجام بدهیم. سختی در دنیا همراه انسان است. خدا در قرآن می فرماید: خدا انسان را در سختی آفرید. پس اگر شما در دنیا دنبال راحتی هستید، بدانید که به آن نمی رسید. 

بعضی ها می گویند که ما از پدر و مادرمان گِله داریم که ما را به دنیایِ به این سختی آورده اند. خدایی که این انسان را خلق کرده فرموده که انسان در سختی آفریده شده است، بنا نیست که در دنیا براحتی زندگی کنیم. حتی پولدارترین انسان ها هم سختی های خاص خودشان را دارند. سختی جزو زندگی است. ما زندگی دیگری بنام آخرت یا دارالقرار داریم که آسایش برای آن دنیاست. ما مقطع کوتاهی را در دنیا می گذرانیم. پیامبر فرمود : کل دنیا، لحظه ای است. شیرینی، نشاطی ،بهجت و شوقی که بچه در پدر و مادر ایجاد می کند به تمام سختی هایی که تربیت بچه دارد می ارزد. 

زمان به اطمینان رسیدن دو نفر به یکدیگر، زمان استانداردی نیست. ممکن است که دو نفر در زمان عقد به اطمینان برسند و عده ای پس از چند سال زندگی در زیر یک سقف به اطمینان نرسند. در سال اول زندگی ،باید انسان به نتیجه برسد. اینکه بعضی ها برای به نتیجه رسیدن به سال دوم و سوم زندگی می رسند بخاطر تعارفی است که با زندگی دارند. یکی از دلایل آن این است که اصرار دارند که مشکلات زندگی را به تنهایی و بدون دخالت بزرگتر ها و مشاوره حل کنند و بخاطرهمین مشکلات شان کِش پیدا می کند و اِلا دوران عقد و اوایل زندگی زمان زیادی برای شناخت و به نتیجه رسیدن است.

 

سوال - فاصله ی مناسب بین فرزندان چقدر باید باشد؟

پاسخ- الان می گویند :بگذارید بچه ی اول از آب و گِل در بیاید و به مدرسه برود، بعد به فکر بچه ی دوم باشید. بعضی ها در قانون تنظیم خانواده شان خودخواهانه عمل می کنند و فقط به خودشان فکر می کنند. وقتی بچه ای به دنیا می آید، بعد از مدتی هم بازی می خواهد. گاهی ما خرج های زیادی برای اسباب بازی می کنیم ولی غافل هستیم که بهترین هم بازی یک خواهر یا برادر است. وقتی فاصله ی دو فرزند هفت سال یا بیشتر شود ،این دو تا بچه نمی توانند هم بازی هم باشند. مثلا بچه ی دوم به پنج سال می رسد در حالیکه بچه ی اول سیزده ساله است. این بچه نهایت می تواند در نبود مادر از بچه ی دوم نگهداری کند. ولی هم بازی نداشته است. 

من معتقدم که فاصله سنی باید بگونه ای باشد که این دو بچه بتوانند هم بازی باشند و بتوانند در سنین نوجوانی سفره ی دل شان را برای یکدیگر باز کنند. از نظر تربیتی حداکثر فاصله ی سنی بین سه تا چهار سال است ولی باید هر خانواده شرایط خاص خانواده اش را در نظر بگیرد. مثلا ممکن است که یک نفر از نظر پزشکی برایش میسر نباشد که در سال سوم باردار شود. بسیاری از پدر و مادرها از اینکه فرزندان شان با هم همبازی نیستند شاکی هستند و می گویند: مثل این است که ما دو تک فرزند داریم. طبق آمار جمعیت، 4/14 خانواده ها فرزند ندارند( البته نابارور نبودند) و حدود 20 درصد فقط یک فرزند دارند. حدود 20 درصد، دو فرزند دارند. یعنی تک فرزندی دارد به فرهنگ تبدیل می شود. کسانی که دو تا فرزند دارند که فاصله ی سنی شان هفت سال است در واقع دو تا تک فرزند دارند. تربیت تک فرزند بشدت سخت است. کسی که دو تا تک فرزند دارد، دو برابر سختی می کشد. اگر بچه ی دوم با فاصله ی استانداری بیاید که همبازی فرزند اول باشد ،برای پدر و مادر هم پُرفایده است.

 

سوال - بعضی می گویند که مباحث اقتصادی در فرزند آوری خیلی موثر است، راهنمایی بفرمایید. 

پاسخ - اینکه مسائل اقتصادی می تواند در تمام مسائل زندگی اثرگذار باشد، شکی نیست. طبق آمار، نرخ باروری خانواده های بالای شهر تهران 7/0 درصد است یعنی به ازای هر زن بارور، یک بچه هم وجود ندارد. این آمار در مناطق میانی 1/1 درصد و درمناطق پایین شهر 5/1 درصد است. این آمار نشان می دهد که این طور نیست که اگر کسی وضع اقتصادی اش خوب باشد، تعداد فرزندانش بیشتر است زیرا دلش خوش تر است. 

چه تعداد از بینندگان هستند که با همین وضعیت اقتصاد موجود می توانند یک فرزند به فرزندان شان اضافه کنند که هم برای خودشان و هم برای بچه شان خوب باشد ولی این کار را نمی کنند؟ وضعیت اقتصادی در بسیاری از مواقع فقط بهانه است. ما فعلا نمی گوییم که رزق دست خداست و به مسائل معنوی کاری نداریم. اگر بنا بود که مشکل اقتصادی عاملی باشد که خانواده ها به سمت فرزندآوری نروند، باید بالای شهری های ما فرزندان بیشتری داشته باشند. نوع نگاه مهم است. باید به سبک زندگی نگاه کرد. بعضی از سبک های زندگی پول خور است و بعضی از سبک های زندگی مبتنی بر قناعت است . سبک زندگی ما بشدت پول خور شده است. به همین دلیل دو تا خانواده با یک میزان درآمد زندگی می کنند ولی یکی سه تا بچه دارد و یکی، یک بچه دارد. کسی که سه تا بچه دارد شکایت نمی کند ولی کسی که یک بچه دارد شکایت می کند. در حالیکه حقوق شان یکسان است. سبک زندگی خیلی تغییر کرده است.

 

پیامک ما پنج خواهر هستیم که متولد سال های 70 ، 71، 72 و( یک دوقلوی ) 76 هستیم . مادر من در سن سی سالگی صاحب هر پنج فرزند بوده است. و توانست با وجود برخی مشکلات لیسانس خود را هم بگیرد .ما واقعا خوشبخت هستیم و دل مان برای تک فرزند ها می سوزد. ما از خانواده ها می خواهیم که فرزندان خود را از داشتن نعمت خواهر و برادر محروم نکنند زیرا نعمت بزرگی است.

 

پاسخ ما هشت تا برادر و خواهر هستیم. و من تصوری از تک فرزندی ندارم که یک بچه چطور می خواهد تمام روز را تنها بگذراند. من خودم چهار فرزند دارم. و نمی دانم که یک پدر و مادر چطور فرزند ،تک فرزند را بزرگ می کنند. کسانی که یک فرزند دارند فکر می کنند که بارش خیلی سنگین است و فکر می کنند که اگر دو فرزند داشته باشند باید دوتا بار را به دوش بکشند در حالیکه بچه ی دوم بار تربیتی بچه ی اول را کمتر می کند.

 

منبع : mp3.parsvitrin.com

 



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

خانواده آسمانی2
ادامه مطلب