مادری و خانه داری

مادری و خانه داری
مادر وخانه داری
 
بعضی از واژه ها قبل از اینکه وارد زندگی ما شوند، باید بازخوانی و تقدس یابی شوند. الان بعضی از واژه ها، تقدس خودشان را ندارند و مثل گذشته مقدس نیستند. یکی از این واژه ها مادری و دیگری خانه داری است. این دو واژه دیگر تقدس خودشان را ندارند.
 
خانم هایی که تازه ازدواج کرده اند ،از بیکاری شکایت دارند و می گویند که اگر تلویزیون تماشا نکنیم چکار کنیم. خداوند یک فرصت بسیار بزرگی بنام مادری در اختیار آنها قرار داده است. خانم ها به مادری نیاز دارند. گاهی اوقات ما یک چیزی را دوست داریم و بعضی مواقع چیزی را نیاز داریم. زن وقتش را با هر چیزی که پُر کند ،مطمئنا به پای مادری نمی رسد. خداوند فیزیک جسمانی و روحی هر کس را به تناسب کارکردی که در دنیا دارد آفریده است .مثلا جسم ما، با کم خوابی دچار مشکل می شود. ما در فضای جسمانی خودمان یک نظمی داریم که اگر بخواهیم به آن ضربه بزنیم زندگی مان دچار مشکل می شود زیرا خدا ما را این طور آفریده است که نیاز به زمان مشخصی برای خواب داریم. اگر خدا زن را طوری آفریده که روحیه ی مادری کردن دارد، این زن بدون مادری کردن روی آرامش را نخواهد دید.
اشتغال، اقتصاد، ورزش و تحصیل در سرجای خودش خوب است. ولی هیچ کدام جای مادری را نمی گیرد. چرا با اینکه خانم ها یک فرصت مغتنمی دارند که به مفیدترین شکل ممکن می توانند وقتشان را پُر کنند( مادری)، از این فرصت براحتی می گذرند؟
 
یکی از دلایل اصلی این است که نوع نگاه مردم ،خانواده ها و حتی همسر، به مادری کردن و وقت گذاشتن برای مادری، یک نگاه مقدس نیست. اگر شما دو تا دختر داشته باشید که یکی تحصیل کرده باشد و چند سالی از ازدواجش گذشته باشد ولی فرزندی نداشته باشد و دیگری تحصیلات دانشگاهی نداشته باشد ولی چند تا فرزند داشته باشد و برای آنها وقت گذاشته باشد، از نظر مقام و کلاس ، به کدام ارزش بیشتری می دهید؟ از کدام به بزرگی یاد می کنید؟ آیا الان مادری کردن و وقت گذاشتن برای فرزند، تقدس خودش را دارد؟ آیا نگاه ما به مادری این است که مادر دارد خلیفه ی خدا روی زمین را بزرگ می کند؟ آیا هیجانی از این بالاتر وجود دارد؟ اگر شما یک گیاه را درخانه پرورش دهید، وقتی این گیاه گل می دهد شما هیجان زده می شوید .این شادی و تنوع در پرورش دادن یک انسان است. حتی در این کار احساس مفید کردن، وجود دارد. خدا می فرماید که من تربیت برترین مخلوقم را در اختیار شما(مادر) می گذارم. آیا الان مادری کردن تقدس دارد؟ خوب است که سازمانی باشد که در مورد اعتلاء و مقام مادری تبلیغ کند.
چون این تقدس وجود ندارد. تفکری در بین بزرگترها وجود دارد که می گویند: اول زندگی، خوشی های تان را بکنید. و بعد بچه دار شوید. این تفکر به فرهنگ تبدیل شده است. الان زوج هایی هستند که بعد از پنج سال بچه دار می شوند و خانم عادتی پیدا کرده است مثلا بشدت تلویزیونی شده و وقتی فرزندش بدنیا می آید، مادر می شود رفیق ناباب فرزند و بچه را هم تلویزیونی بارمی آورد. در حالیکه اگر از اول از خدا این بچه را طلب می کردند، این عادت بد وارد زندگی نمی شد.
باید مادری و خانه داری را در سرجای اصلی شان بنشانیم. اگر مادر احساس کند و بفهمد که در نزد جامعه و خدا جایگاه دارد، اتفاقات خوبی می افتد. الان جایگاه مادری در جامعه ی ی احساسی ایرانی مانند جامعه ی غربی نیست. ولی من معقتد هستم با روندی که در پیش داریم، آرام آرام به سمتی می رویم که مادری دیگر قداست خودش را نداشته باشد. دوره ی مادری در جامعه ی ما تمام نشده است. و هنوز در فرهنگ عمومی ما به مادری بد نگاه نمی شود. ولی روند به سمت کم رنگ شدن جایگاه مقدس مادری است. ما معمولا می گذاریم یک اتفاقی در جامعه بیفتند و بعد در مورد آن راه کار می دهیم. ما در مورد آینده نگران هستیم .اگر روند این طور پیش برود، نگران کننده است. اگر در جامعه ای مادری به حاشیه رفت، کل جامعه منحرف خواهد شد. انحراف فقط انحراف جنسی نیست. اینکه جایگاه مادری با جامعه زاویه گرفته است، این انحراف بزرگی است. و باید جلوی آنرا گرفت. در شصت سال پیش، آیا به خانه داری همان طور نگاه می شد که الان نگاه می شود؟ ممکن است که این اتفاق در مورد مادری هم بیفتد. چند تا فیلم و سریال درمورد جایگاه مادر ساخته شده است که وقتی یک مادر آنرا می بیند احساس کند در عرش قدم می زند.و احساس کند که همه او را می بینند و جایگاهش حتی از یک پزشک هم بالاتر است؟ زیرا پزشک هم در دامن مادر، بزرگ شده است. وقتی ما در سال چندین بار تجلیل از قهرمانان ورزشی را می بینیم، باید چندین برابر آن برنامه ی تجلیل از مادری داشته باشیم تا همیشه مقام مادر در قلّه باشد.
 
در مورد بحث خانه داری توضیحاتی بفرمایید.
پاسخ – در مورد خانه داری در کشور ما خوب کار نشده است. نگاه منفی به خانه داری بشدت رشد کرده است. در فامیل یک خانمی پزشک، یک خانمی معلم و یک خانمی خانه دار است . وقتی نگاه به سمت خانم خانه دار می رود، نگاه عوض می شود مخصوصا وقتی متوجه می شوند که بخاطر بچه هایش در خانه مانده است. گاهی به خانم های خانه دار، به چشم دلسوزی نگاه می کنند. که مثلا بخاطر بچه، تحصیل یا کار را کنار گذاشته اند. اولین چیزی که به این خانم ها القاء می شود حقارت است. مگراین خانم ها دارند کار بدی انجام می دهند؟ در سیستم آموزشی ما جایگاه خانه داری خیلی معرفی نشده است. 
بعضی ها زن خانه دار را، زن در خانه مانده معرفی می کنند. ما معتقد نیستیم که هر زن در خانه مانده ای ،خانه دار است. مدیریت خانه، دست خانم خانه دار است. خانه دار از نگاه متعالی، کسی است که مدیریت عاطفه و آرامش خانه را بعهده دارد. خانه دار، خانمی است که جوری خانه را مدیریت می کند که بچه ها احساس می کنند که هر لحظه به آنها عاطفه تزریق می شود و در ضمن آرامش خانه را تضمین می کند. خانم هایی که خانه را جوری مدیریت می کنند که به افراد خانه، حس خوابگاه و آشپزخانه دست می دهد، متاسفانه خانه دار نیستند، اینها در خانه مانده هستند. مثلا مادری که در خانه مانده ولی حوصله ی سر و کله زدن با فرزندش را ندارد و روزی چند ساعت پای رسانه و اینترنت می نشیند، وقتی همسرش می آید حوصله ی گفتگو و تحمل همسر خسته را ندارد ، این خانم خانه دار نیست بلکه در خانه مانده است. این خانم حوصله خودش را جای دیگری صرف کرده است و وقتی فرزندش کمی گریه می کند ، صدای مادر بالا می رود. چنین خانمی هنر آرامش دادن، به همسرش را ندارد. این زن خانه دار نیست.
زن موظف است که دو چیز را به خانه تزریق کند: عاطفه و آرامش. اگر خانم این دو تا را تامین کند به او، خانه دار می گویند. کسی تردیدی ندارد که این دو وظیفه از همه ی وظیفه های دیگر بالاتر است. خانمی که در بیرون دیگران را مداوا می کند، نیازمند آرامش در خانه است تا در بیرون با مردم خوب برخورد کند. فردی که در بیرون از خانه ،مشکلات کلان جامعه را حل می کند، در خانه محتاج این است که یک فرد عاطفه و آرامش او را تامین کند. پس مردهایی که در فضای علمی ،سیاسی و اقتصادی فعالیت می کنند، می گویند که ما محتاج محبت و آرامشی هستیم که یک زن در خانه برای ما تامین می کند. و بدون این نمی توانیم مردهایی موفق باشیم. 
خانم ها بدانند خانه داری به معنای وجود فیزیکی خانم ها در خانه نیست. باید نگاه خانواده ها به خانه داری، یک نگاه متعالی باشد. اگر خانمی بخواهد آرامش وعاطفه را در خانه تامین کند، به این اندازه (بی انتهایی) نمی تواند وقت خودش را برای رسانه بگذارد. 
بعضی ها فکر می کنند خانمی که در خانه است دارد رشد و کمال خودش را از بین می برود و خودش را فدای شوهر و فرزندانش می کند. خانه داری زمینه ی رشد را برای خانم ها فراهم می کند. اُم سلمه در مورد فضیلت خدمت زن ها به همسران از پیامبر سوال کرد. پیامبر فرمود: هر زنی در خانه اش چیزی را از جایی بردارد و در جای دیگری بگذارد (جابجایی) و با این کار بخواهد اصلاحی را در خانه انجام دهد، خدا به او نگاه می کند و خدا به هر کس که نگاه کند ، او را عذاب نمی کند. ام سلمه گفت: پدر و مادرم به فدایت ، از این فضیلت بیشتر بگو. پیامبر فرمود: وقتی یک زن باردار می شود ،اجری دارد مثل کسی که با جان و مالش در راه خدا جهاد می کند. وقتی وضع حمل می کند ، به او می گویند: بخشیده شدی، عملت را از نو آغاز کن. وقتی به بچه شیر می دهد، به ازای هر بار شیر دادن ، ثواب آزاد کردن یک برده از اولاد اسماعیل را به او می دهند. پس یک زن پاسوز خانواده اش نمی شود. ما به دنیا آمده ایم که در فرصت اندک دنیا راه بین زمین و آسمان را طی کنیم و میانبرهایی را هم به ما نشان داده اند. خانم هایی که آرامش خانه را تامین می کنند و بخاطر آن، از خیلی چیزها می گذرند، اولین استفاده ی این کار، رشد برای آنهاست. 
 
اسماء به پیامبر گفت: من فرستاده ی زن ها به سوی شما هستم. هیچ زنی در شرق و غرب عالم نیست که اگر این حرف مرا بشنود با من هم عقیده نباشد. خداوند تو را به حق به سوی مردها و زن ها فرستاد، ما هم به تو و خدایی که تو را فرستاده ایمان آورده ایم اما ما زن ها محصور هستیم و در خانه هستیم و حاجت های مردها را برآورده می کنیم ولی مردها بر ما برتری دارند زیرا به نماز جماعت و جمعه می روند، به حج می روند و جهاد در راه خدا می کنند . ما اموال مردهایی را که به جهاد می روند حفظ می کنیم و بچه هایشان راتربیت می کنیم، آیا ما در ثواب شما مردها شریک هستیم؟ پیامبر به سمت اصحاب برگشتند و فرمودند :آیا تابحال دیده بودید که خانمی به این خوبی پرسش دینی بکند؟ آنها گفتند :ما فکر نمی کردیم که زنی به این اندازه رشد کند و چنین سوالی کند.
پیامبر به اَسماء گفت که به سوی زنانی که تو را نزد ما فرستاده اند برگرد و بگو: خوب شوهرداری کردن خانم ها و بدست آوردن رضایت شوهر با تمام ثواب هایی که در مورد مردها گفتی برابری می کند. اسماء وقتی این جملات را شنید، از خوشحالی الله اکبر و لااله الاالله گفت و برگشت. چنین نگاهی به خانه داری یک نگاه متعالی است. 
 
روز مادر
وجود روز مادر، متولیان ما را از پرداختن به بحث مادر در ایام دیگر سال دور کرده است. ما باید در تمام سال در مورد مادر حرف بزنیم. خداوند در آیات متعددی در مورد پدر و مادر صحبت کرده است. در روایات ما در مورد پدر و مادر بحث های زیادی شده است بخصوص در مورد مادر. جوان باید بخاطر مقام مادر او را پر از اُبهت و عاطفه ببیند. فردی نزد پیامبر آمد و گفت: من هر گناهی که بگویی انجام داده ام. آیا راه توبه باز است ؟ پیامبر پرسید: آیا پدر یا مادرت زنده است؟ او گفت: پدرم زنده است. پیامبر فرمود: به او نیکی کن. وقتی جوان رفت، پیامبر فرمود: ای کاش مادرش زنده بود. در خیابان می رفتم که مادری قدخمیده منتظر ماشین بود. من او را سوار کردم. در ماشین به من گفت که من در خانه ای کار می کنم. در جوانی شوهرم را از دست داده ام. پسری دارم که وضع مالی خوبی دارد ولی سراغ من نمی آید. زیرا همسرش می گوید که نباید سراغ مادرت بروی. از ایشان پرسیدم: آیا فرزندت را نفرین نمی کنی؟ مادر گفت: خیر. اصلاً من او را دعا می کنم زیرا تقصیر خودش نیست . این اوج محبت و عاطفه ی یک مادر است. ای کاش روزی برسد که مادر و خانه داری عظمت پیدا کند. ما لحظه لحظه ی زندگی مان را شرمنده ی پدر و مادرمان هستیم . امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه می فرماید: خدایا یاد پدر و مادر من را در پشت نمازها و در تمام لحظات روز و شب از ذهن من نبر.
منبع mp3.parsvitrin.com


مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

لجبازی
ادامه مطلب