کنترل و نظارت بر کاربری های فرزندان خانواده در محیط اینترنت

 

مقدمه : 

هجوم امکانات گوناگون رایانه ای و محتواهای قابل دسترسی اینترنتی فضای تربیتی و ارتباطی خانواده ها را به شدت تحت تاثیر قرار داده و آثاری ایجاد کرده که در صورت کاربری صحیح از این امکانات می تواند دارای کارکردهای مثبت باشد و در صورت استفاده ی نادرست می تواند کارکردهای زیان آور و خسارت بار به همراه داشته باشد.
برخی از آثار سوء که ممکن است بر اثر استفاده ی نادرست از تجهیزات رایانه ای و محیط های شبکه و اینترنت متوجه افراد شود به قرار زیر است:
-    آثار سوء روانی
-    آثار سوء جسمی
-    آثار سوء شغلی ( اقتصادی ، تحصیلی ، .. )
-    آثار سوء بر بهره وری وقت و زمان
-    آثار سوء حقوقی
-    آثار سوء ارتباطی (با خانواده ، دوستان ، جامعه)
البته خاطرنشان می گردد که تمامی این آثار سوء تنها بر اثر «کاربری های غلط» است که متوجه افراد خواهد شد وگرنه رایانه و اینترنت در صورت استفاده ی صحیح نه تنها یکی از بهترین اختراعات بشری بلکه یکی از مهارت های لازم برای زندگی امروز و آینده ی افراد است که می بایست با ارتقای سواد رسانه ای این از فواید آن بیشتر استفاده کرده و مضرات وارده ی آن را کاهش داد.
در چنین شرایطی هر اندازه سن کاربران این امکانات کمتر باشد ، به دلیل شکل نگرفتن شخصیت و نداشتن بلوغ فکری، این کودکان و نوجوانان هستند که بیش از بزرگسالان در معرض آسیب ها قرار دارند و بر پدارن و مادران است که تا هنگام رسیدن به بلوغ شخصیتی به فرزندان کمک کنند و با نظارت ، همراهی و کنترل محتوای تبادلی فرزندان با دستگاه های رایانه ای و محیط های آنلاین و آفلاین به ایشان یاری دهند تا از این محیط ها و تجهیزات بدون آسیب و زیان وارده های استفاده کنند و کاربردهای مفید آن را در زندگی خویش به کار گیرند.
آموزش :

بدین منظور نخست لازم است والدین گرامی بدانند که نیاز به آشنایی با دو نوع کنترل دارند :
-    روش کنترل فرزندان در محیط ویندوز: (رایانه شخصی ، لپتاپ)
-    روش کنترل فرزندان در محیط اندروید ( موبایل و تبلت)

علاوه بر دو روش فوق آن برخی تابلوهای جهنده هستند که بدون خواسته ی کاربر و در هنگام کار با وبسایتها به طور ناگهانی و دفعتا  گشوده می شود و بعضا اطلاعات تبلیغاتی مجاز یا غیرمجازی درون آنها وجود دارد که به هیچ وجه مناسب سن کودک شما نیست. ( برای مثال فروش لوازمی که صرفا بزرگسالان می بایست با وجود و کاربردهای چنین لوازمی آشنا باشند). 
شما علاوه بر دو روش فوق نیازمند این هستید که اینگونه تابلوها را نیز غیرفعال کنید. این تابلوها «پاپ آپ» گفته می شود. بنابراین با انجام سه نوع کنترل خواهید توانست تقریبا عمده ی کنترل های سه گانه ی لازم را بر سیستم های در دسترس فرزندتان اعمال کنید:
1.    کنترل فرزندان در محیط ویندوز: (رایانه شخصی ، لپتاپ)
2.    کنترل فرزندان در محیط اندروید ( موبایل و تبلت)
3.    حذف پاپ آپ ها

روش یکم : کنترل فرزندان در محیط ویندوز: (رایانه شخصی ، لپتاپ)
بدین منظور دو دسته نرم افزار وجود دارد :
الف – بخش کنترل والدینی متعلق به خود سیستم عامل ویندوز
ب – نرم افزارهای متنوعی که توسط شرکت های مختلف داخلی و خارجی طراحی و تولید شده است و علاوه بر امکانات موجود در بخش کنترل والدینی ویندوز دارای امکانات بیشتری نیز هست.

نخست به آموزش مورد الف می پردازیم:

الف – بخش کنترل والدینی متعلق به سیستم عامل ویندوز:
همه ی انواع ویندوز اعم از قدیمی و جدید درون کنترل پنل خود دارای بخشی هستند که برای کنترل کاربری های فرزندان طراحی شده است مقدمتا باید بدانید که نسخه های قدیمتر ویندوز مانند XP  و نسخه های جدیدتر مانند ویندوز ۸ در جزییات و امکانات قدری با هم تفاوت دارند اما طبعا هر چه ویندوز جدیدتر باشد امکانات کنترلی بیشتری در اختیار شما گذاشته است و تا این تاریخ بیشترین امکانات را ویندو ۸ ارایه نموده بنابراین ما در اینجا امکانات ویندوز ۸ را آموزش می دهیم اما در پایان برای بقیه ی ویندوزهای قدیمی تر نیز شما را راهنمایی کلی خواهیم کرد.
برای شروع در کلیه ی انواع ویندوز باید نخست وارد کنترل پنل شوید.
سپس ۹  گام زیر را به ترتیب انجام دهید :
گام ۱ : طبق تصویر یکم وارد بخشی شوید که با فلش قرمز رنگ نشان داده شده است.


گام ۲ : طبق تصویر دوم از قسمتی که با فلش قرمز رنگ نشان داده شده وارد  شوید و برای هر یک از اعضای خانواده یک کاربری جدید ایجاد کنید یعنی هر فرد باید برای خود یا پسورد جداگانه داشته باشد تا بتوانید سیستم کنترل والدینی را فعال کنید و هنگامی که فرزندان مختلف شما رایانه را روشن و استفاده میکنند با توجه به پسورد خودشان شناسایی و به شکل تعریف شده ی خودشان کنترل شوند.

سپس از قسمتی که با رنگ زرد نشان داده شده (family safty) وارد بخش کنترل والدینی شوید.
گام ۳ : ما به عنوان مثال در گام دوم یک کاربر با اسم koodak و یک کاربر با نام golbarg ایجاد کردیم که اولی فرزند و دومی والدین فرض شده است. شما از طریق بخشی که فلش قرمز نشان میدهد وارد قسمت مربوط به فرزند شده و کنترل های لازم را برای او ایجاد میکنید. (ضمنا از قسمت فلش زردرنگ میتوانید برای افراد دیگر خانواده هم کاربری های جدید ایجاد کنید.)

گام ۴ : در تصویر چهار می بینید که پس از ورود به قسمت کاربری فرزندتان توسط چهار قسمتی که با فلش قرمزرنگ مشخص شده می توانید به ترتیب انواع کنترل های زیر را ایجاد کنید:
-    کنترل و تعریف وبسایت های مختلف که فرزند مجاز به استفاده هست یا نیست.
-    کنترل و تعریف زمانهای خاصی که فرزند مجاز است با رایانه کار کند و قبل و بعد از آن نه
-    تعیین تمام انواع بازی های رایانه ای که فرزندتان مجاز است با آن بازی کند یا نه.
-    تعیین مجوز راه اندازی و استفاده از تمام نرم افزارهای موجود در روی رایانه.

تصویر شماره ۵ این امر را به وضوح به شما نشان میدهد.


گام ۵ : از قمست فلش قرمز در تصویر ۵ وارد میشویم تا در محیط اینترنت سایت های مجاز و غیرمجاز برای استفاده ی فرزند را تعیین کنیم. و همانگونه که در تصویر ۶ دیده می شود از بخشی که با فلش قرمز مشخص شده می توانید لیست سایتهای مجاز را به رایانه بشناسانید. به کمک این قسمت به بخشی وارد می شوید که در تصویر شماره ۷ می بینید. در این مرحله نخست دگمه ای را که فلش زردرنگ نشان داده فعال کنید و سپس از قسمتی که فلش قرمز نشان داده وارد شوید تا لیست سایت های مجاز و غیرمجاز را تعریف کنید.
گام ۶ : در این مرحله شما به تصویر شماره ۸ وارد شده اید. در کادر بالا که فلش آبی دارد می بایست نشانی اینترنتی سایت مورد نظر را وارد کنید و سپس تعیین کنید که این سایت مجاز است یا غیرمجاز. البته نیازی به گفتن نیست که شما نشانی سایت را قبلا با مراجعه به اینترنت و از درون نوار آدرس وبسایت موردنظرتان کپی برداری نموده و اینک در این کادر آن را تایپ و یا کپی می کنید. حال اگر در کادر سمت چپ آن را وارد کنید جزو سایت های مجاز و اگر در کادر سمت راست آن را کگی کنید جزو وبسایتهای غیرمجاز شناسانده شده و رایانه این مجوزها را در هنگام کاربری کودکتان رعایت خواهد کرد.
برای نمونه ما همانگونه که در تصویر شماره ۸ پیداست ما موتور جستجوی گوگل را در کادر سمت راست (فلش زردرنگ) و موتور جستجوی ایرانی یوز را در کادر چپ (فلش قرمز) درج کرده ایم تا فرزندمان به جای گوگل از یوز استفاده کتد. (توصیه ی جدی و اکید ما این است که شما هم همین کار را بکنید).
ضمنا طبق تصویر هشت به کمک دگمه ای که فلش سبزرنگ نشان داده می توانید مواردی را که معلوم کرده اید در صورت نیاز برطرف و از آن انصراف دهید.

گام ۷ : برای کنترل زمان و روز و ساعت دقیقی که فرزند اجازه ی کار کردن با رایانه را دارد از فلش سبزرنگی که در اسلاید ۵ نشان داده شده وارد شوید تا تصویر شماره ۹ را مشاهده کنید. این جدول زمان بندی تمنام روزهای هفته و ساعتهای مربوطه به هر روز است شما با انتخاب ساعتهای روزهای مختلف می توانید ساعتهای مجاز و غیرمجاز را که رایانه اجازه می دهد فرزندتان با آن کار کند تعیین کنید. برای مثال ما در این جدول در روز جمعه تمام ساعات شبانه روز به جز بازه زمانی ۱۸ تا ۱۹:۳۰ را برای فرزندمان غیرمجاز کرده ایم و اگر او در روز جمعه به جز این یک ساعت و نیم هر زمان دیگری به رایانه مراجعه کند رایانه به او پیغام خواهد داد که الان ساعت مجاز شما برای کار با رایانه نیست.

گام ۸ : برای کنترل و تعیین بازیهای مجاز و غیرمجاز نیز از فلش آبی رنگی که در تصویر شماره ۵  نشان داده شده وارد تصویر شماره ۱۰ می شوید و نخست دگمه ای را که با فلش زردرنگ نشان داده شده فعال می کنید و سپس از بخشی که با فلش قرمزرنگ نشان داده شده بازی هایی را که فرزندتان مجاز است با آنها بازی کند یا نه معین خواهید نمود.

گام ۹ : برای تعیین نرم افزارهای مجاز و یا غیرمجاز که هر یک از فرزندان( به تناسب سن خود و با نظر مشورتی شما) می توانند با آن کار کنند می بایست از بخشی که در تصویر شماره ۵ با فلش زردرنگ نشان داده شده است وارد شوید و نرم افزارهای مختلف موجود در رایانه را به ترتیب به عنوان نرم افزار قابل کاربری و غیرقابل کاربری برای فرزندتان تعیین وبه رایانه بشناسانید.

 

سوال- اجمالی بر بحث کنترل والدینی بفرمایید.
پاسخ(مهندس موزونی)- ما روش کنترل رایانه و گوشی و تبلت در ارتباط با کاربری فرزندان را در سایت شبکه سوم سیما می گذاریم. در برنامه اول کنترل سیستمی و در برنامۀ دوم راه کارهای فنی و روانشناختی و رفتاری را توضیح دادیم. اگر چه اینترنت بسیار وسیع است و برای آشنا شدن با آن دانش های متفاوتی می خواهد اما مقولۀ کنترل مسئلۀ خیلی پیچیده ای نیست. ما با یک نمودار منسجم و ساده شده، قصد داریم که ذهن والدین را نسبت به وظایف و شیوۀ کنترلی خودشان شفاف کنیم. 
سوال پیامکی- آیا در ایران محیط های ایزوله شده اینترنت برای کودکان داریم؟
پاسخ – در بعضی از کشورهای اروپایی این نمونه ها موجود است البته نه بعنوان اینترنت ایزوله شده بلکه بعنوان محیط تحصیلی با غنای فوق العاده بالا که تدریس همۀ درس ها در آن وجود دارد که دانش آموزان را برای دروس به آنجا ارجاع می دهند. در ایران چنین محیطی نداریم، آموزش و پرورش تصمیماتی دارد ولی این کار هنوز صورت نگرفته است. 
والدین باید تا زمانی که این محیط فراهم شود، خودشان سایت های مفید و مجاز برای فرزندشان را پیدا کنند و با کنترل والدینی ورود فرزند را به آن سایت ها فراهم کنند. 
برای کنترل و نظارت بر کاربری های کودک در اینترنت نگران نباشید زیرا درگاه ها زیاد نیستند: لب تاپ، رایانه شخصی، تبلت و موبایل که سیستم عامل تبلت و موبایل از یک جنس هستند و با یک نرم افزار کنترل می شوند و لب تاپ و کامپیوتر شخصی هم با یک نوع سیستم کنترل می شوند. 
ورودی و خروجی های این چهار سیستم از طریق دیگران( از طریق فلش و سی دی) و اینترنت به دستگاه فرزند شما فرستاده می شود. چهار ورودی داریم که اطلاعاتی اعم از بازی، فیلم، تصویر، و متن به آنها فرستاده می شود. پس یا فردی به سیستم فرزند شما اطلاعاتی وارد می کند یا خودش از اینترنت دریافت می کند. موبایل و تبلت با نرم افزارهای کنترل موبایلی نظارت می شود. و کامپیوتر شخصی و لب تاپ با کنترل والدینی یا پرنتال کنترلی که در ویندوز است، نظارت می شود. بعد از اینکه اطلاعات وارد دستگاه ها می شود، اطلاعاتی توسط فرزندان شما فرستاده می شود که این کار را هم می توان با نرم افزار کنترل کرد ضمن اینکه شما می توانید پیامک ها را ببینید. پس سه دسته نرم افزار برای کنترل ورود و خروج داریم: نرم افزار کنترل موبایل، پرنتال کنترل ویندوز و نرم افزارهای مانیتورینگ. نرم افزارهای مونیتورینگ به این صورت است که شما نرم افزاری را روی کامپیوترتان دارید و از آن می خواهید که هر یک ثانیه از صفحه مانتیور عکس بگیرد و در جایی ذخیره کند. علاوه براینکه شما می توانید مدت زمانی را که فرزندتان کار می کند تعیین کنید، وب سایت های مجاز و بازی های موجود در سیستم را هم می توانید تعیین کنید. 
بعد از اینکه ارتباط فرزندان تان را با سیستم مدیریت کردید، فرزند می تواند از طریق موبایل یا لب تاپ دوستش به اطلاعاتی دست پیدا کند که برای سن او خوب نیست. ارتباطی وجود دارد که فرزند با دیگران برقرار می کند؛ در این مورد باید قراردادهایی بین پدر و مادر و فرزند وضع شود مثل دانستن پسورد فرزندان و دانستن پسورد زن و شوهر ولی فرزندان نباید پس ورد والدین را بدانند.  
محل دیگر مدرسه است. همکلاسی می تواند با موبایل به فرزند شما چیزهایی نشان بدهد. حتی رانندۀ سرویس و اولیاء دیگر می توانند با فرزند شما ارتباط برقرار کنند. درآنجا هم باید اولیاء و مربیان و خانواده ها قراردادهایی وضع کنند که همه می بایست این قرارداد را در مورد تجهیزات کودک رعایت کنند. افراد دیگر همسایگان و اقوام و کافی نت ها هستند. در مورد اقوام کار سختی نیست که شما بگویید فرزند من تحت مراقبت است و درمورد کافی نت که نقطۀ کور است خانواده ها نمی توانند کاری بکنند و دولت باید کاری انجام دهد. البته والدین با کافی نت محل می توانند صحبت کنند ولی با کافی نت های کل شهر نمی توان کاری کرد. در اینجا دولت باید قوانین خاصی برای کافی نت ها داشته باشد.   
سوال – دربارۀ آسیب هایی که دنیای مجازی به روح و روان فرزندان ما وارد می کند توضیحاتی بفرمایید. 
پاسخ (دکترشریفی یزید)- فضای مجازی یک پدیدۀ نو است حتی برای پژوهشگران ابعاد ناشناخته دارد. در سال های اخیری تلاش شده که روی این مورد تحقیقاتی انجام بگیرد و چون بحث خیلی فرهنگی است ضمن اینکه پدیدۀ جهانی است، هر کشوری بر اساس عنصر های فرهنگی و هنجاری اجتماعی خودش باید تحقیقاتی انجام دهد. آنچه از یافته های تحقیقاتی در داخل و خارج کشور بدست می آید این است که چون فضای دیجیتال به درستی رده بندی سنی نشده و هنوز درگاه های باز زیادی دارد، آثار مثبت و منفی زیادی می تواند بر روی فرزندان داشته باشد که برخی از آنها را ما امروزه می شناسیم و بعضی از آنها ممکن است که در سالیان آینده خودش را نشان دهد. برای اینکه ما از آسیب های ناشناخته جلوگیری کنیم باید به فکر باشیم. 
ما نباید فضای هراس آلودی از فضای مجازی برای مردم بسازیم. فضای مجازی فضای بسیار مناسبی است که اگر درست از آن استفاده شود، می تواند به کمک خانواده ها بیاید، برای تربیت درست تر و رشد بهتر نسبت به نسل های پیش و مهارت های بهتر و بیشتر برای دنیای دیجیتال فررندان.
ما موظف هستیم که فرزندمان را با دنیای دیجیتال آشنا کنیم تا بتواند در آینده در این جامعه زندگی کند. زیرا دنیا دیجیتال تمام ابعاد زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده و خواهد داد. 
وقتی شما اطلاعاتی را به کودک و نوجوان می دهید و او  توان پردازش اطلاعات را ندارد و به درستی نمی تواند از اطلاعات بهره بگیرد و در جای درست از آن استفاده کند، اولین مشکلی که برای فرزند پیش می آید انبوهی از اطلاعات در پیش او قرار می گیرد که ذهن او را دچار آشفتگی می کند. یعنی نوعی هذیان و اضطراب به ذهن و روح و روان این فرزند وارد می شود که در مقابل انبوهه ای از چیزهای ناشناخته قرار می گیرد. 
برخی از این ناشناخته ها، ناشناخته نمی مانند یعنی بچه با کنجکاوی هایش تلاش می  کند که کاربردهای آنها را یاد بگیرد و در اینجا مشکل انطباق این داده ها با سن بچه است. وقتی این یافته ها نتوانست با سن بچه تطابق پیدا کند ( و بچه از درگاه ها، اطلاعات و شیوۀ پردازش آنها را گرفت) و شرایط فکری و روحی و جسمی بچه برای این داده ها آمادگی پیدا نکرده است، بچه دچار تناقض می شود. این تناقض فضای خلأیی را ایجاد می کند که این فضای خلأ حالت مکش دارد یعنی می تواند هر میکروب و ویروسی را که می تواند برای فرزند ما مضر باشد همراه خود بکشد و در روح و روان و فکر و اندیشۀ بچه تاثیر بگذارد که گاهی اوقات تظاهر آن در جسم بچه هم قابل مشاهده است. 
پس یقیناً فضای مجازی اثر مخربی روی فرزند دارد. مثلا مسائلی است که مربوط به دوران بلوغ     فرزند است که این بلوغ هم عاطفی و هم جسمی وهم عقلانی است که متاسفانه اینترنت بشدت پر از مباحث رها و یله است اعم از فیلم و اسلاید و متن است که هر روزه تولید و در اختیار مخاطب قرار می گیرد. حالا اگر ما مواظب بچه نباشیم و بچه در مقابل اینها قرار بگیرد، کار والدین خیلی سخت خواهد شد. 
سوال- گاهی در اینترنت در هنگام جستجوی مثلا یک غذا، تبلیغی یا تصویری بر روی صفحۀ قرار می گیرد.  
پاسخ(مهندس موزونی)- این یک امکان فنی است که وقتی سایتی باز می شود، پنجره ای می آید که باید اول آن خوانده و بسته شود تا سایت باز شود. سایت هایی هستند که کار تجاری انجام می دهند برای دیگرانی که آنها رعایت شئون نمی کنند. به عنوان مثال شما می خواهید از محتوای صحیحی از سایتی استفاده کنید، صفحه ای باز می شود که شما آنرا باز نکرده اید و ناخودآگاه باز شده و محتوای آن مناسب سن کودک و جوان نیست. 
برای مقابله با این کار یک روش فنی وجود دارد که شما با هر بُروزِری یک روشی وجود دارد که از طریق خود بُروزِر دستور بدهید که «پاپا» را برای من فعال نکن. 
اهالی بازار که در کار فروش رایانه و موبایل هستند بدانند که در آیندۀ ای نزدیک بحث کنترل والدینی فراگیر خواهد شد، شما می توانید این روند را تسریع کنید، شما می توانید سیستم کنترل  والدینی را برای افراد فعال کنید و هزینه ای دریافت کنید که از نظر اقتصادی هم به نفع شماست.
آموزش و پرورش هم کمک کند و این نرم افزارها را در اختیار انجمن اولیاء و مربیان قرار دهد و به والدین آموزش دهد و با بازاری ها رقابت کند. انشاء الله نفع این کار خیر به مردم برسد.  
پیام تلفنی- بحث تان خیلی به روز است ولی مسئولین بدانند که ما نیاز به اینترنت کودک داریم. 

پیام تلفنی- شما موضوع روز جامعه را انتخاب کرده اید و راه حل پیشنهاد می دهید. 

پیام تلفنی – بحث شما به ما آگاهی می دهد که اگر خواستیم گوشی لمسی بخریم نگوییم که خودمان بلد هستیم و بدانیم که نیاز به آگاهی های زیادی داریم که خوب است در تلویزیون بجای پیام بازرگانی از این نوع اطلاعات بگذارند تا مردم از آن استفاده کنند.

پیام تلفنی- فقط بچه ها نیستند که درگیر این مشکلات هستند حتی بزرگترها هم این مشکلات را دارند. شوهر من دائم با گوشی بازی می کند و برنامه های جدیدی نصب کرده که حتی اجازه نمی دهد که من به گوشی او دست بزنم. 
پاسخ(مهندس موزونی)- برای جلوگیری از این مشکل یک راه کار روانی و فرهنگی ارائه می دهیم. بدانید که وقتی شما وب کاویی می کنید یعنی کاوش در فضای مجازی، کاوش فرایندی است با هدف که شما می دانید چه چیزی می خواهید و به آن مراجعه می کنید. ذهن شما از وب کاوی به وب گردی، کوچ نزولی می کند که معمولا با دیدن اولویت های نیازی دوم و سوم خودتان اتفاق می افتد. 
مثلا می خواهم شماره تلفنی در اینترنت پیدا کنم که این اولویت اول است و بعد اولویت من این است که با آن شماره تلفن تماس بگیرم. اما خبر یا لینکی می بینم که آن هم نیاز من است ولی اولویت چندم من است. مثلا ضمناً می خواستم دوچرخۀ ورزشی هم بخرم که آگهی دوچرخه را هم می بینم. شما از اینجا نزول می کنی از مرحلۀ کاوش وب به گردش وب یعنی شما می شوی وب گرد. وقتی وب کاو، وب گرد می شود، احساس مسئولیت و کار خودش را در یک مرحله از دست داده است و به مرحلۀ خنثی رسیده است زیرا کار خطایی نمی کند. بعد از وب گردی شما آماده می شوی که یک مرحلۀ دیگر سقوط کنی و به ول گردی می رسی. یعنی ول می گردی بدون اینکه هدفی داشته باشی. ممکن است که شما خبرهای عجیب ببینی و... پس ما این مهارت را در خودمان پروش بدهیم که وقتی به سراغ موبایل می رویم برای همان هدفی که داشتیم برویم.       
در بحث بازی ها باید گفت که بازی ها پنج آسیب دارد که دقیقا همان پنج فایدۀ بازی ها هم هست. نباید از بازی ها ترسید و باید در راه صحیح از آنها استفاده کرد اما بازی خوب و بازی خوب یاب، کم است. 
بازار بازی ها بالای صد میلیارد دلار است که بازار پررونق و پرسودی است که سی و پنج میلیارد دلار برای بازی های موبایلی است که این رقم برای دو سال دیگر پیش بینی شده است. فعلا در سال حدود 89 میلیارد دلار سود خرید و فروش بازی ها در دنیاست که سی درصد آن برای موبایل است. الان رشد بازی ها در موبایل است. 
پیام تلفنی- بچه از چه سنی می تواند از تبلت یا گوشی استفاده کند؟
پاسخ(دکتر شریفی یزدی)- امروز وقتی یک بچه به دنیا می آید حداقل یک دستگاه دیجیتال در اطرافش وجود دارد، بنابراین ما نمی توانیم بگوییم: بچه را در فضایی رشد بدهیم که عاری از این امکانات باشد. در مقولۀ سنی دو تا بحث داریم: یکی اینکه بچۀ ما در چه سنی دستگاه خودش را داشته باشد و دیگر اینکه این بچه از چه سنی می تواند به سیستم آنلاین وصل شود. در مورد دستگاه باید گفت که از زمانی که روی رشد فکری بچه اثر نامطلوب نگذارد، می توانیم آرام آرام دستگاه را در اختیار بچه قرار دهیم البته نه بعنوان یک وسیلۀ اختصاصی چون کارکردن با یارانه و موبایل نیاز به یکسری مهارت مغز و دست نیاز دارد که بچه باید به آنها آگاهی پیدا کند. 
راه حل ساده این است که به بچه نگوییم  که این دستگاه مال توست. بعضی پدر و مادرها به فرزند هشت ساله شان می گویند که مثلا اگر امسال قبول بشوی تبلت اختصاصی را برای تو می خرم که این اشتباه است. اگر قرار است که بچه با این دستگاه و فضا آشنا شود بهتر است که ما دستگاهی را در اختیار بچه قرار بدهیم که مال خانواده باشد و همه از آن استفاده می کنند البته با چند شرط: 1- در فضای عمومی خانواده استفاده شود یا روش های کنترل والدینی برای بچه روشن باشد 2- الان ما سن پانزده سال به بالا را مجاز برای استفاده از اینترنت درنظر گرفته ایم. البته رشد فکری و عاطفی و تحصیلات و پیشینۀ خانواده مهم است. ولی این سن نمی تواند کمتر از دوازده سال باشد. در اینجا هم مقولۀ نظارت وجود دارد. یعنی نگویم که چون فرزند پانزده سال دارد نیاز به نظارت ندارد. 
دادن این وسیله به فرزند زیر دو سال توصیه نمی شود زیرا آسیب های شدید مغزی برای کودک دارد. کم کم که بچه بزرگتر می شود می توان دستگاه را بصورت آفلاین در اختیار او قرار بدهیم. و از سنی که قرار است بچه بصورت آنلاین از این وسیله استفاده کند، توصیه های بالا لازم است ولی اگر پدر و مادر سواد دیجیتالی نداشته باشند، ممکن است که فرد خبره و بیماری پیدا شود که به بچۀ بویژه نوجوان ما شیوه ای را بیاموزد که بتواند والدین را دور بزند.    
همان طور که ما از کودکی بجای آموزش جنسی به فرزندمان تربیت جنسی  می آموزیم که مختص فرهنگ و اعتقادات ماست، اگر بتوانیم سواد دیجیتال، محاسن و معایب آنرا آرام آرام به بچه بیاموزیم شاید بهترین سد و مانع را در مقابل خطرات اینترنت ایجاد کرده ایم.

سوال برنامه- راه کار شما برای کاهش وابستگی به بازی ها و فضای مجازی چیست؟

سوال- دلیل ایجاد وابستگی به موبایل و استفاده از آن چیست؟
پاسخ – عوامل متعددی را می توان ذکر کرد. مطالعات نشان می دهد کسانی که تیپ شخصیت درون گرا دارند احتمال وابسته شدن شان به این محیط بیشتر است؛ کسانی که مشکل در برقراری ارتباط دارند و کسانی که مهارت ارتباطی شان ضعیف است و کسانی که در خانواده هایی هستند که والدین کنترل سرزنش گر دارند و  نمی توانند با فرزندان شان ارتباط خوبی برقرار کنند. بزرگسالانی که وقت زیادی برای این بازی ها می گذارند کسانی هستند که رابطۀ خوبی با همسرشان ندارند و یا رابطه شان خدشه دار است. درست است که این کار می تواند به رابطۀ زن و شوهر خدشه وارد کند ولی خودش هم می تواند علت باشد.
مطالعات نشان داده است: کسانی که گفتگوی مناسب نداشته اند و قبلا فضای خانواده شان را با تلویزیون پر می کردند، امروزه با این پدیده جدید که جذاب تر هم هست، وقت شان را پر می کنند. خانم ها بیشتر از این کار شوهرشان گله دارند که نمی دانند شوهرشان در چه فضایی است. این کار می تواند ذهنیت های مختلفی را برای طرف و شریک زندگی مقابل ایجاد کند. پس یکی از مهمترین عوامل نداشتن مهارت های ارتباط  است که فضای دیجیتال این اجازه را می دهد که بدون رعایت خطوط قرمز و هنجارها درون خودمان را بیرون بریزیم بدون اینکه مجازات شویم. 
عامل دیگر نو پدید بودن این فضاست. هر چیزی که جدید است تا مدتی جذاب است. این دستگاه ها در حال تغییر است و مردم همزمان با آن تغییر می کنند. اگر ما از قبل، این فضا را برای مردم تشریح کنیم و محاسن و معایب را بگوییم، مردم دارای سواد دیجیتال می شوند که این خود کمک خواهد کرد. در قدیم مردم در خیابان وقت می گذراند بدون اینکه کاری داشته باشند که الان این کار در فضای مجازی انجام می شود. 
وقتی مطلبی برای کسی جذاب شد آنرا با دیگران مطرح می کند و اگر کنار این حس کنجکاوی، آگاهی نباشد کار به ول گردی می رسد. 

 

منبع: ch3.ir



مطالب مرتبط

ارتباط با ما
عضویت در خبرنامه
logo-samandehi

نقل مطالب این سایت فقط با ذکر منبع و نشانی اینترنتی سایت و برای مقاصد غیر تجاری بلامانع است

نوردیده nooredideh.com

مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.

حتما بخوانید!!

تک فرزندی (علل ها و آسیب ها)
ادامه مطلب