نوردیده تالار گفتگو

موضوع بحث

فاصله مناسب بین فرزند اول و دوم

  Pesi maman

موضوع بحث : فاصله مناسب بین فرزند اول و دوم

سلام وقت بخیر پسر من الان پیش دبستانی میره و خیلی مشتاق برای فرزند دوم هست ب نظرشما فاصله سنی شون زیاد نیست؟ویا دچار مشکل نمیشم ب خاطر اختلاف سنی بالا؟؟؟


درباره فاصله سنی مناسب بین دو فرزند دیدگاه های مختلفی وجود دارد برخی فاصله بین 24 تا 36 ماه را مناسب میدانند. در این فاصله سنی پذیرش فرزند دوم برای فرزند اول راحت تر صورت میگیرد و برای هم بازی شدن بچه ها هم مناسب است. برخی دیگر فاصله زیر یک سال را پیشنهاد میکنند البته واضح است که مسیله شیردهی فرزند اول به حاشیه میرود و کار برای والدین سخت است.
اما نظر بیشتر کارشناسان فاصله بین سه تا پنج سال است.
فاصله دو فرزند شما تقریبا 6 سال می شود که نزدیک به فاصله مناسب است.
توجه کنید که اگر فاصله زیاد شود وقتی فرزند اول وارد نوجوانی شود بعد فرزند دوم به دنیا بیاید، با توجه به تفاوت در نیازها مشکلاتی پیش می آید. و گویی والدین دو تک فرزند را بزرگ می کنند.



باعرض سلام وخداقوت . پسرم 2سال و2ماهشه. 1سالش که بود روی شکم پسرخالش میشست وبازی میکرد ما اول کلی به کارش میخندیدیم ولی کم کم دیدم داره عادتش میشه نذاشتم این کاروانجام بده ولی متاسفانه یاد گرفت روی بالشت خودش ومیمالوندهرچی ذهنش ونحرف میکردم فایده نداشت الان دیگه روی زمین خودش ومیمالونه هرچی بیخیالش میشم انگارنه انگار بعضی اوقات خیلی حرص میخوره واون وهم میدونه که من وپدرش از کارش ناراحت میشیم مارونگاه میکنه وکارش ومیکنه آقای دکترخیلی نگرانم واقعا نمیدونم چکاربایدبکنم منتظرراهنماییتون هستم انشا.. خدااجر زحمتتون وبده.ممنون م


باعرض سلام وخداقوت . پسرم 2سال و2ماهشه. 1سالش که بود روی شکم پسرخالش میشست وبازی میکرد ما اول کلی به کارش میخندیدیم ولی کم کم دیدم داره عادتش میشه نذاشتم این کاروانجام بده ولی متاسفانه یاد گرفت روی بالشت خودش ومیمالوندهرچی ذهنش ونحرف میکردم فایده نداشت الان دیگه روی زمین خودش ومیمالونه هرچی بیخیالش میشم انگارنه انگار بعضی اوقات خیلی حرص میخوره واون وهم میدونه که من وپدرش از کارش ناراحت میشیم مارونگاه میکنه وکارش ومیکنه آقای دکترخیلی نگرانم واقعا نمیدونم چکاربایدبکنم منتظرراهنماییتون هستم انشا.. خدااجر زحمتتون وبده.ممنون م


سلام به شما امیرعلی عزیز
غالبا ریشه این رفتار اضطرا است. عامل اضطراب را از بین ببرید.
خیلی وقت برای بازی با کودک بگذارید. وقتش رو پر کنید.
به نظرم در این جا بی توجهی صرف دیگر مفید نیست چرا که تبدیل به یک عادات می شود.
هر وقت این کار را انجام میدهد در این سن او را در آغوش بگیرید ( ارتباط پوستی داشته باشید. گاهی هر دو لباس بالا تنه خود را درآورید و او را به سینه خود بچسبانید.)و کاری جالب به او پیشنهاد دهید. در هر شرایط حتی خواب اجازه این رفتار را به او ندهید.
مهم ترین پیشنهاد من به شما شن بازی و خاک بازی است. سعی کنید هر روز فرصت این بازی و بریز و بپاش به او بدهید تا انرژی های منفی اش تخلیه شود.
در صورتی که بعد مدتی(سه ماه) موفق به تغییر رفتار در او نشدی به روان پزشک کودک مراجعه کنید چرا که گاهی نیاز به درمان دارویی هست.
مطلب تربیت جنسی در سایت را حتما مطالعه کنید.
http://nooredideh.com/DMenu/2079




سلام وقتتون به خیر من دخترم ۲ سال و ۱۰ ماهشه وخیلی هم پر جنب و جوشه اطرافیان من رو به آوردن فرزند دوم تشویق میکنن ولی خودم و شوهرم مخالف شدید هستیم به نظر شما اگه ما دو سال دیگه به این معقوله فکر کنیم اشکالی داره تا دخترمون هم عاقل تر بشه


سلام مانعی ندارد که صبر کنید ولی توصیه نمی کنم.
وقتی فاصله سنی دو فرزند زیاد باشد مشکلات نگهداری آن ها بیشتر می شود چراکه وقت زیادی از والدین به بازی کردن با فرزند می گذرد در حالی که با وجود خواهر و برادر با فاصله سنی کم کودکان بیشتر وقت خود را با هم می گذرانند. و بسیاری از مهارت ها را در تعامل با هم می اموزند در نتیجه مشکلات تغذیه و خواب نیز کاهش میابد. البته تمام این ها نیازمند تدبیر والدین و ایجاد روابط صحیح بین بچه ها نیز هست.
در ثانی تا وقتی که فقط یک فرزند دارید باید با مشکلات تک فرزندی و آثار نه چندان مطلوب آن بر فرزند اول خود دست و پنجه نرم کنید. کودکان، در خانواده های تک فرزند رابطه مساوی با کودکان دیگر را کمتر تجربه می کنند و آسیب هایی می بینند. اما اگر شرایط به گونه ای باشد که چاره ای جز تک فرزندی نباشد والدین می توانند راهکارهایی برای کم کردن آسیب تک فرزندی پیش بگیرند.




کاربر گرامی برای ثبت نظر ابتدا باید وارد وارد شده و اگر ثبت نام نکرده اید ثبت نام کنید

تبلیغات